Haziranda Ölmek Zor

Her şarkının götürdüğü yer başka/ Hepsi başka başka sinmiş içime.
Biri, Büyükdereye götürüyor/ Biri on altı yaşımın Kadıköyüne.
Kimse sevgimi bilmez şarkısı/ Eskiden ağlatırdı beni/ Şimdi düşündürüyor.
(Özdemir Asaf)

Mahallemiz sakin. Ne hanın yolcularından ses var, ne komşularından. Sessizlik beni içime döndürüyor. İçime döndükçe de bir yandan özgürleşiyorum, bir yandan hisleniyorum (Bu iki durum arasında bir bağlantı aramayınız). Nasılsa yazılanlar bir gün dinleyicisine ulaşır. Nasılsa gün gelir Düellacağızınızın parçacıklarını bir yaman hafiye üşenmez, birleştirmeye çalışır... kimbilir, belki başarır.

1 Mayıs vesilesiyle, mazime gömülmüş şarkılardan birini seçtim bugün. On küsur yıldır dinlediğimi sanmıyorum. Şairi 16 yaşının Kadıköyüne götüren şarkıyı bilmem, bu şarkı beni 17 yaşımın Boğaziçi Kuzey Kampüsüne götürdü ve ağlattı. Oysa hiç ağlak bir modda değildim. Akatlar'daki kokoş spor kompleksinde "sağlam kafa, sağlam vücut" aktivitemi tamamlamıştım. Bir yanımda Mahsun Kırmızıgül halter kaldırmış, arkamda Aysun Kayacı bedenini esnetmişti. Arkadaşlarla takılmıştık. Muhabbet muhabbeti açmıştı. Yemekler yemiş, kahveler içmiş, güzel hayaller kurmuştuk. Hamamdan kese-köpük için gün bile almıştım. Her şey çok şükür güzel hayatımda. Ektiklerimi biçtiğim bir dönemdeyim. Oysa geçen yıl bugün işe (ve aslında bir süre için dondurduğum büyüklerin hayatına) yeniden başlamıştım. Akşamına Hafiye'ye koşup göz yaşı akıtmıştım. Kafama pat pat'ın yıl dönümüymüş bugün Hafiye. Keşke yanında olsaydım.

Dallandım yine, toparlayayım.

Yaş 17, yer Boğaziçi. Hayatıma giren yeni onlarca kelimenin coşkunluğu içindeydim (Tam burada yandaki şarkıyı dinlemeniz zaruri). Hava soğuktu. Bir pançom vardı. Onun içinde büzülmüş hatırlıyorum kendimi. Yemekhanenin girişindeki merdiven boşluğundaydık. Hayatı anlamlandırmaya çalışan bir avuç gençtik. Gece leylak ve tomurcuk kokmuyordu aslında. Yemekhaneden ağır bir koku yükseliyordu. Birbirimize sokulmuştuk. Biri gitar çalıyordu. Hüzünlüydük. Tuna 'yaralı bir şahin olmuş yüreği' ile gecenin sessizliğini titretti bariton sesiyle: 'Hazirandaa ölmeekk zor... Hazirandaa ölmekk zorrr'... İşte bu şarkı ve getirdiği duyguyla öyle bir gecede tanıştım.

Hayat umutlarımı terbiye etti. Kaldı içimde yürek sızısı.