Çiçeği Burnunda Babadan Mektup

Arkadaşımız Yaşar'ın Ada adında şeker mi şeker bir yumurcağı oldu geçenlerde (şekil 1a). O gün bugündür Yaşar'a da bir haller oldu. Mutluluk sarhoşluğundan ve Ada'ya olan aşkından bir şaire dönüştü. Bugün gönderdiği aşağıdaki mektuba öyle bayıldım ki sizlerle de paylaşmadan edemedim. İnsanın okuyunca gidip hemen bir Ada yapası geliyor. (Şaka bir yana, ben gizliden gizliye eğer bir gün kız çocuğum olursa adını Ada koymayı hayal ediyordum yıllardır. Yaşar hızlı davranıp kaptı güzelim ismi ama artık benim kızım ile onun kızı isim kardeşi olacaklar, napalım)

......................................................................................................................................

Sevgili Dostlar,

Bunu sizlerle paylasmak istedim...biraz sevgi yumurcagi, ask bocegi gibi lanse edecek beni ama bunu tum ciddiyetim ve samimiyetimle yazdigimi bilmenizi isterim, bu sekilde algilamaniz icin...

ADA dogdugundan beri hayatimiz degisti...acikcasi ben ve Tarja bambaska birer insan olduk. Bebek o kadar farkli bir konsept ki, sanki onu her kokladiginiza sizi toksinlerinizden arindiriyor, mutluluk hormonlari enjekte ediyor...sabah uyandigimda -ki sabah olsa da uyansam oluyorum- ilk yaptigim ve yapmayi dort gozle bekledigim, ADA yi yastigin uzerine koyarak onu opmek, tombish bacaklarini ziplatmak ve en guzeli ise onunla konusmak...Her soyledigim seye bir yanit vermesini beklemek, ve her zaman bir yanit alabilmek...gulucukleri, kollarini ve bacaklarini cilginca oynatmasi, kafasini bir saga bir sola sallamasi, 'aggguuuuuu' diye bagirmasi, derinden gelen ve sonra adeta kendini bosluga saliveren katila katila gulusleri...delirtiyor beni...ozetle, mutlu ediyor.

Dunya'da olan bitene daha duyarli oldum. Adeta ne yapsam da bu dunya onun icin daha guzel bir dunya olsa diye dusunur oldum. Yesili koru ormani sev, Dogamizi temiz tutalim, Yaslilari Sayalim Sevelim tarzi ilkokulda duvarlarda asilan pankartlarin mesajlari benim icin adeta daha onemli oldu. Evsiz barksiz bebeklerin yasaminin nasil olabilecegi uzerine dusunmek beni daha da sarar oldu. Annemin ve babamin degeri gozumde 10kat artti. Esime olan saygim ve sevgim tavana vurdu. Dubai'de insaatlarda calisan zavalli Hintliler icin daha da endiselenir oldum. TV seyretmekten, ozellikle haberler, daha da bir kacinir oldum. Oldum da oldum, boyle dusunur oldum. Allah'a olan inancim bambaska bir erginlige eristi.

Ve su konuyu dusunur oldum...mucize nedir? Mucize bu arkadaslar, bir bezelye tanesinin bu bebek haline donusmesi...birsey cok oluyor diye artik gunumuzde mucize sayilmiyor. Nedir mucize, nadir olan midir? Hayir iste...bur bir mucize, hergun binlerce, yuzbinlerce defa olmasina ragmen. Inanilmaz birsey...diyorum ADA'ya bazen: "Nerden ciktin sen, nasil oldun, ne zaman oldu, daha dun pitirciktin simdi benim tombish katircigim oldun...nasil odun, iyi ki oldun...Mucizem benim"...

Bazen iste calisirken, dalip gidiyorum 5-10 dakka hayallere...durup dururken gozlerimden yaslar geliyor ya da gelecek gibi oluyor. Evet zaten sulugoz biriyim ama, hem de tescilli, bu bence herkesin yasadigi birsey. O minicik bebek size o kadar cok sey ifade ediyor ki...klise kavramlar serisi disinda anlamlardan bahsediyorum, yani yavrum, hayatim, askim, bebegim, vs tarzi anlamlarin otesinde birsey. Biraz degindim yukarda, gercek nedir, hayat nedir, ben neyim, kimim...tum bunlar degisiyor. Hayatimda bu kadar guclu bir degisim ruzgariyla karsilasmamistim dostlar. Bu meltem ruzgari kadar sicak ve yumusak, ama firtina kadar guclu bir ruzgar...sizioyle bir estiriyor ki, meltem gibi yumusak ama rahatsiz etmeyen bir kasirga gibi derinden...gercek hayatta olamayacak birsey...meltem meltemdi, kasir karsirga...ancak bir bebek ikisini bambaska bir sinerjiyle harmanlayabilir. Bu da bebegin gucu iste.

Evlendiginizde bir asama...cocuk olduktan sonra, bambaska bir asama...bana hep derlerdi, acikcasi dogru demisler. Soyle ilginc seyler yasiyorum. Bazi gunler, mesela ben ADA ve Tarja 30-45 dakikalik POWERTIME denilen bisi yasiyoruz...nasil mi oluyor...basliyoruz ADA ile konusmaya. Gulucukler, hickiriklar...zip zip ziplayan bacaklar, delicesine oynayan kollar...hoplayan yanaklar..."Naber kizim, nasilsin....hani annesi, hani babasi....Annesi ADAyi cok sever. Babasi ADAyi cok sever", derken opucukler, tekrar gulucukler...aguuu ustune aguuu, buuuu ustune buuuuuu....agu ustune agu, agu bu buuuu muuu aguuu...gulucuk, hopla, zipla...birden Tarja ve ben yoruldugumuzu farkediyoruz...bir de bakmisiz, 30-45 dakka gecmis, ama ne zaman gecti, nasil gecti...bir nerdeyiz simdi...noldu? Akip gitmis zaman...

Akip gitmis zaman....

ADA 3bucuk aylik... ne zaman oldu bu...

Akip gitmis zaman...

Ve korkuyorsunuz sonra...

Eger 3bucuk ay 1 dakika gibi gecmisse, kizimizin 18yasina gelip evden ayrilmasi icin 1 saatimiz var:

18 yil = 216 ay = 6480 gun = 155520 saat

3 bucuk ay (105gun)......................1 dakika=0.0166 saat gibi gemisse (1dakika=1 / 60 saat = 0.0166 saat)

216 ay (6480gun).....................1.02 saat saat gibi gecer.

Ne zaman 30+ yasina geldiniz...yukardaki mantikla hemen hemen 2 saatte, anne ve babaniz icin...

---------------------------------------------------------

Mutluluktan boyle kafayi yiyorsunuz...her anin kiymetini bilmenin onemini daha iyi biliyorsunuz. Kissadan hisse, herkes cocuk dogurmali :-)))) (evet iyice laubalilestim simdi)

Sevgiler, Yasar