Blackberry'nin alarmı çalıyordu ve bir türlü uyanamıyordum. Bu sabahtı. AmanDa grubumuza e-mail atmış. Bilincim yerinde değilken gelen mesaja şöyle bir göz atmış olmalıyım ki, mesaj dramatik bir rüyaya dönüşüverdi.
Aynı apartmanda oturuyormuşuz. Yüksek bir bina. O benim 3-4 kat üstümde. Neşesi, partisi, yemeği eksik olmaz AmanDa evine dostlarını çağırmış. Biraz gürültü patırtı fazla kaçmış olmalı ki, alttaki komşu yukarı çıkmış. Yaşlı ve öfkeli, çok öfkeli bir adamın bağırtılarını duyuyorum apartman boşluğundan. Kötü, çok kötü şeyler söylüyor AmanDa'ya. Bel altı hakaretler. Çok üzülmüştür AmanDa diye düşünüyorum. O kadar, o kadar öfkeleniyorum ki üst katlara çıkıp o bağırtının sahibini aramaya başlıyorum. Sonunda tekerlekli sandalyeli yaşlı çirkin bir adama ulaşıyorum. O kadar, o kadar net ki öfkem... Vur elinin tersiyle ve gerçekten 5 kat aşağıya yuvarlansın adam. O kadar keskin, o kadar yoğun. Kimse benim arkadaşımı üzemez!
Uyandığımda gördüm ki bir yanlış anlamalar dizisi sonucu, gerçekten de AmanDa biraz üzülmüş gibi. AmanDa Aman'ım, dünya tatlım, yapma böyle bak. Sen bi tanesin! Hepimiz seni çok seviyoruz! Olduğun gibi seviyoruz.
Hafiye olaydı, hemen rüyayı yorumlayıverirdi. Hey gidi günler:)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
anlaşılan hafiyenin rüya yorumu yapacak vakti yok. O bahaneydi , şahaneydi kendi dünyasında bu aralar.
ben yorum yapayım bari meydan boşken:
kıcın açık yatma, kabus görürsün olduk olmadik. Budur.
Yorum Gönder