Az önce bir arkadaşımla konuşurken fark ettim ki çoğumuz ortak bir yanılgıyı paylaşıyoruz. Farkında olmadan yapılan, hayatım şundan sonra başlayacak, bunu da halledince yoluna girecek, büyüyünce şöyle olucam özkandırmacası. Oysa yok öyle, hayat şu an yaşadığın şey. Başladı yani başladı. Yani biri hayatımı kitap yapsa şu ana oturduğum masayı, klavyeyi, kaçak çayı, britney manifaturayı yazacak. Şöyle bir kaldır kafanı bak etrafına. Hedefi tutturdum, istediğim hayat şu an gördüğüm şey diyorsan ne ala. Bana da anlat yolunu.
4 yorum:
Sevgili Herbert,
Ben de iş seyahatlerinde ve otel odalarında depresyona girerim çokça. Seni anlıyorum. Tavsiye istersen meditasyon diycem. Becerebilirsen anı yaşayabilirsin. Lakin bu konunun en keli benim. Merhemim de var ama galiba elim kolum kırık.
kıskandırmak gibi olmasın, özlediğin duyguyu çoğunlukla yaşıyorum sevgili herb. ve buraya varmam için bildiğin gibi çoook 'yol aşmam' gerekti (senden farklı olarak para verdim ben o iğrenç yolculuklara).
her şey hayatın sana sunduğunu kabullenmek, kabullendiğin şeyde güzellikler bulmaya çalışmakla başlıyor. gönül gözünü aç herb, sürprizleri kaçırma.
:) insanın özü ile ilgili bir durum sanırım genel olarak.. elinde olanla mutlu olamama hali..
yine de istisnaları var elbette.. ancak istisnalar kaideyi bozmaz, gibi bir genelleme de mevcut..
ozlu birkac kelam var ama bu kadar acikta ifade etmenin alemi yok :)
mulak mutluluk da yok be, bugün şahane olan yarın kaka olabiliyor. bu manada hayatım fevkaladeninde fevkinde deme büyüklüğünü gösterenle bi kaç zaman sonra görüşmek isterim. onçün hiçbirimizden popstar olmaz.
Yorum Gönder