Batsın Bu Dünya

Bugün bir ekip arkadaşımı ağlattım (aklımdan geçenlerin sadece 1/10'unu yansıtarak). İki yılda bir görüşebildiğimiz Pelinatto da tatilde beni agresif bulduğunu ima etmişti (plajdaki abartılı müziğe, uykudan uyandığımdaki ortam sesine irite olduğumda yine 1/10 oranında bir reaksiyon verdiğim için). Günün birinde eteğimdeki tüm taşları şöyleee sansürsüz ortaya döküp, çevremdeki herkesi tarımar edip, sonra da insansız, kuzular çiçekler böcekler modunda bir hayata geçmem olasılıklar dahilinde görünüyor. Blogu da kimse okumuyor galiba. Günün şarkısı: Batsın bu dünya!