Nasıl Yani?

Geçen gün 2 ayda bir gittiğim üzere, kuaföre uğradım. Rutin dialoglar aramızda tekrar etti.

- Ahmet abii, ben tüm kuaförlere uyuz oluyorum. Üç model biliyorsunuz, herkese çakıyorsunuz...
- Ahmet abiii, gene kafamı Semranım'ın Papatyaları gibi yaptıınnn.
- Ahmet abiii, andropoza girdin di mi? Valla gördüm, bakıyordun kızaaa..
- Ahmet abiii, Tony&Guy'da bir saç kestirdim, asgari ücret bıraktım ama kredi kartımın limiti yükseldii ay sonunda. Genç, yakışıklı ve trendy kuaförlere helal olsun asgari ücret beee. Hehe.
- Neclaa, yolma o tırnaağı, ayyy, offf, püfff, canım yanıyooooo. Yetti bee...
- Neclaaa, yahuu bırak o parçayı! Batık matık yok. Ya havle...

Bu sefer hızımı alamayıp, manikür yapıcam ayağına parmağımın bir bölümünü uçuran Necla'yı tırnaklamış olabilirim. Bu konuda konuşmak istemiyorum ama:)

Onlar da hiç aşağıda kalmaz, aynen giydirir lafları .

- Gördüğüm kadarıyla beni hiç aldatmamışsın, bu ayak tırnakları 2 aydır hiç mi kesilmedi?
- Nasıl uyumuştun saçın yıkanırken koltukta. Sefil Düellaaa. Hala aklımıza geldikçe gülüyoruz.
- Ohh, 5 kilo daha almışssın. Yakışmış ama yeminle bak. Kan gelmiş yüzüne.

Böyle apır sapır konuşuruz. Ben "paramla rezil oldum" yine diye söylenirim. Onlar "kafamız şişti" filan der, yuvarlanıp gideriz yıllardır. Birbirimizi gönülden severiz yani:) Söylenene göre benim uğrayacağım saat gelmek isteyen müşterileri varmış. Öyle şenlikli bir ortama dönüşür kuaför salonu.

Neyse, asıl lafımı unuttum yine. Geçenlerde düğün varmış; kuaföre salonu her zamankinden kalabalık. Ritüel dialoglarımızı fiskos yapıyoruz aramızda. Arka arkaya türbanlı kadınlar gelip randevu alıyor. İlk defa duyduğum için ilginç geldi. Türban bağlamanın da binbir yolu varmış. Düğün dernek zamanları, aynen topuz yaptırmak gibi gül şeklinde vs türban bağlanırmış. "Nasıl yanii?" oldum. Cehaletime şaşırdım.