BEKARLAR HANI

Yıllık Bilanço

2009-01-08T19:04:00.003+02:00

Herkes yeni yılı nasıl karşılar bilmem, ben genellikle bir hesap-kitap olayına girişirim. Geçmiş yılın önemli olaylarını kaydeder, yeni senenin hedeflerini listelerim. Çizelgeme uyduğum ve hedefleri başardığım görülmemiştir, yine de hayatımla uğraşmayı severim.

Bu girizgahtan sonra, işte 2008'in highlight'ları:

Neler başardım?

Ardahan'da, donmuş Çıldır Gölü üzerinde ateş başında türkülerle başladı ikibinsekiz. Karlı Mardin'de aynı ekiple yine ateş başında bitti.
Dört kez düğüne gittim; birinde şahitlik ettim. Bundan sonra düğünlere katılmayı 2 şartla kabul edeceğimi kamuoyuna deklere ettim:) Biri nikah şahitliği, diğeri de gündelik giysi!
Elimden geldiğince seyahat ettim; Çıldır, Kars, Iğdır, Antalya, Mersin, İzmir, Cunda, Ayvalık, Kaz Dağları, Newyork, Binghampton, Miami, Fort Lauderdale, Kefken, Ağva, Edirne, Ankara, Çeşme, Bodrum, Varşova, Krakow, Berlin, Johannesburg, Sin City, Kruger- Edeni, Cape Town, Cape Peninsula ve Ümit Burnu, Mardin, Hasankeyf hatırımda kalanlar... NY ve Bodrum'da reunion, Polonya'da solo tatilin keyfini çıkardım.
Güney Afrika'da hayatımın ilk safarisini yaptım. Skor 5'te 5 (Big five: Aslan, leopar, bufalo, gergedan ve fil).
Aralarda dostlarla dram yaşasam da hayatımdaki insan sayısı azalmadı, arttı.
Şubat'ta şirket kurdum; derdim azmış gibi bir de patron oldum. Nazar değmesin, tahminimden hızlı yol aldık.
Kırık gözlüğümün yerine yenisini almayı başardım (7-8 ay sonra).
İki blog açtım; 2 kahraman doğurdum (Duellocu ve Düella)

Neler başaramadım?

Bu yıl da zengin olamadım ve para biriktiremedim; kazandığım iç kuruşu da har vurdum, harman savurdum:)
Bir ara spora başlamış ve 5-10 kilo vermeyi hedeflemiştim; 2 ay kadar süren spor kariyerim çabul bitti ve sonra her nasılsa 15 kilo aldım.
Amelelikten kurtulamadım; çalışma saatlerim günden güne arttı, uyumak lükslerim arasına girdi.
Ev sahibi olayım dedim; ne zaman ev gezsem depresyona girip bu işi başka baharlara erteledim.
İki blog'da da sıçtım:) Düellocu çoktan öldürüldü, Düella da can çekişiyor.

Birkaç ay sonra, Dante gibi ortasında olunca ömrün, 'yolun yarısı' bilançosu çıkaracağım. 35'e az kaldı zira.

2009 için kendime sözler:

Check up yaptır!
Sigarayı bırak!
Diyet ve az biraz spor yap! (20 kg vermezsem 2010'da bana şişko patates diye bağıranları dövmeyeceğim)
Daha az çalışarak daha çok şey başarmanın bir yolunu bul!
Ev al, ev al, ev alll !!! (Ya da bi şey al işte allahın şaptisi, yaşlanınca patlican!)
Birkaç yeni ülke ve yurdum şehrini keşfet!

Bana layık gördüğünüz başka hedef varsa siz söyleyin, değerlendirip hedef listesine ekleyivereyim:)

Hepinize iyi seneler.

Ben Sende Tutuklu Kaldım

2008-12-02T13:06:00.009+02:00

Ruty ve Herb'e vaktiyle Han'a renk ve hareket getirdikleri için teşekkür ederim; ne zaman isterseniz, çalın kapıyı gelin. Han patronu olduğum için kendimi yollayamadım.

Hafiye, inişli çıkışlı blog yaşantımı istikrarsız kişiliğime bağlıyor. Başka başka topraklarda yeniden doğmayı ve ölmeyi istemek istikrarsızlık mı bilmiyorum. Manzaraya bakınca benim gördüğüm şey, yaşam sevincimi korumaya çalışmak konusundaki istikrar. Bunu nasıl ve nerede yapacaksam, orada oluyorum sadece. İnsanlar konusunda tutuklu kalanlardanım ama. Bir şeye emek verdiysem, bir karanlık yüzüm bir başka karanlık yüzü tanıdıysa, milyon yıl geçse atamıyorum o tanışlığı üzerimden. Atmak lazım aslında. İnsanlar fütursuz bu konuda. Kendi iç yapışkanlığım bana yük oluyor sonra.

Yarın Güney Afrika'ya gidiyorum. Sıtma filan olmazsam, dönüşte görüşürüz.

Sonunda Bu Da Oldu !

2008-10-24T21:54:00.000+03:00

Youtube'den sonra Blogger'a da erisim engellendi.

Vatana memlekete hayirli olsun!

Nasıl Yani?

2008-10-15T14:10:00.002+03:00

Geçen gün 2 ayda bir gittiğim üzere, kuaföre uğradım. Rutin dialoglar aramızda tekrar etti.

- Ahmet abii, ben tüm kuaförlere uyuz oluyorum. Üç model biliyorsunuz, herkese çakıyorsunuz...
- Ahmet abiii, gene kafamı Semranım'ın Papatyaları gibi yaptıınnn.
- Ahmet abiii, andropoza girdin di mi? Valla gördüm, bakıyordun kızaaa..
- Ahmet abiii, Tony&Guy'da bir saç kestirdim, asgari ücret bıraktım ama kredi kartımın limiti yükseldii ay sonunda. Genç, yakışıklı ve trendy kuaförlere helal olsun asgari ücret beee. Hehe.
- Neclaa, yolma o tırnaağı, ayyy, offf, püfff, canım yanıyooooo. Yetti bee...
- Neclaaa, yahuu bırak o parçayı! Batık matık yok. Ya havle...

Bu sefer hızımı alamayıp, manikür yapıcam ayağına parmağımın bir bölümünü uçuran Necla'yı tırnaklamış olabilirim. Bu konuda konuşmak istemiyorum ama:)

Onlar da hiç aşağıda kalmaz, aynen giydirir lafları .

- Gördüğüm kadarıyla beni hiç aldatmamışsın, bu ayak tırnakları 2 aydır hiç mi kesilmedi?
- Nasıl uyumuştun saçın yıkanırken koltukta. Sefil Düellaaa. Hala aklımıza geldikçe gülüyoruz.
- Ohh, 5 kilo daha almışssın. Yakışmış ama yeminle bak. Kan gelmiş yüzüne.

Böyle apır sapır konuşuruz. Ben "paramla rezil oldum" yine diye söylenirim. Onlar "kafamız şişti" filan der, yuvarlanıp gideriz yıllardır. Birbirimizi gönülden severiz yani:) Söylenene göre benim uğrayacağım saat gelmek isteyen müşterileri varmış. Öyle şenlikli bir ortama dönüşür kuaför salonu.

Neyse, asıl lafımı unuttum yine. Geçenlerde düğün varmış; kuaföre salonu her zamankinden kalabalık. Ritüel dialoglarımızı fiskos yapıyoruz aramızda. Arka arkaya türbanlı kadınlar gelip randevu alıyor. İlk defa duyduğum için ilginç geldi. Türban bağlamanın da binbir yolu varmış. Düğün dernek zamanları, aynen topuz yaptırmak gibi gül şeklinde vs türban bağlanırmış. "Nasıl yanii?" oldum. Cehaletime şaşırdım.

Sizin Gibi Okura...

2008-10-10T16:05:00.003+03:00

... Kafam GİRSİN ! :)

Öldük mü, kaldık mı, başımıza bir iş mi geldi, depresyonda mıyız, aşık mı olduk, hasta mıyız, mutlu muyuz, aç mıyız, açıkta mıyız?... İnsan bir merak eder !

Şimdi de susun, he mi? :)

Kaza mı, Soygun mu?

2008-09-17T17:45:00.002+03:00

Sabah evimin sokağında arabayla ilerliyordum; köşede bir adam. Yanından geçip yan sokağa dönecektim. Tam dönemeçte tık diye bir ses, sağ aynaya bir şey çarptı. Sese irkilip durdum, köşedeki adam acıklı bir yüzle ayağını gösteriyor.

"Hemen atlayın, hastaneye gidiyoruz" dedim. On metre yol almıştık ki, zaten kendisinin Çapa'ya gittiğini, yeni yola girerek çevre yoluna bağlanmamızı söyledi. Tınlamadım adamı. Nispetiye Caddesi'ne çıktım. Evin yakınlarında 3-5 özel hastane var. Adam azimle benimle hastaneye gitmemeye çalıştı. "Ne gerek var. Benim kuzen Çapa'da görevli. Kızımın da kolu kırık, Çapa'da beni bekliyor. Ben hemmen oraya gitmeliyim abla. Taksi bekliyordum köşede". Bu arada da hatırlayamadığım için aktaramayacağım dini bir takım ifadeler ile hakkını helal etmişliğini söylemeler vs...

Adama ayakkabısını ve çorabını çıkarttırdım (evet, garip bir sahneydi; bir ezilme belirtisi saptamadım). Benim "bırakmam seni, hastane şurası" ısrarlarıma rağmen, adamın "sen biraz para versen, cebimde 10 YTL var" diyerek arabadan kaçar gibi inmesi... Garipti.

İhtimaller:
(a) Ayağını ezdiğim bir adamı 3 kuruş vererek yolda bırakmış olabilirim.
(b) Ayak filan ezilmedi, olay tamamen dümendi, o çevre yolu ilginç olaylara gebeydi (Adam ucuz atlattı yani!).

Her hücrem "b" diyor. Vebali boynuma...

Batsın Bu Dünya

2008-09-12T19:07:00.002+03:00

Bugün bir ekip arkadaşımı ağlattım (aklımdan geçenlerin sadece 1/10'unu yansıtarak). İki yılda bir görüşebildiğimiz Pelinatto da tatilde beni agresif bulduğunu ima etmişti (plajdaki abartılı müziğe, uykudan uyandığımdaki ortam sesine irite olduğumda yine 1/10 oranında bir reaksiyon verdiğim için). Günün birinde eteğimdeki tüm taşları şöyleee sansürsüz ortaya döküp, çevremdeki herkesi tarımar edip, sonra da insansız, kuzular çiçekler böcekler modunda bir hayata geçmem olasılıklar dahilinde görünüyor. Blogu da kimse okumuyor galiba. Günün şarkısı: Batsın bu dünya!

Gezegendeki Son Gemi

2008-09-09T12:04:00.008+03:00

Bir İngiliz, bir Alman, bir de Laz bir gemiye binmişler...
Yok yok, benzerdi ama tam böyle değildi bizim Bodrum hikayemiz:)

Bir 'aşırı iyi insan' Yoniana, bir 'strong independent black woman' Aman da Aman Hooyyt Samatha, bir 'gamze gamze guliver'in maceraları' Hafiye, bir 'savaşma seviş benle' Pelinatto ve bir 'ayılana gazoz, bayılana limon' Düella Bodrum'a giderse ne olur? Bitez'de yalısına varmadan Halil, kıyamet kopar!

Gözümün önüne beni hala güldüren kareler geliyor, ya da sözler:) Hafiye'nin yaşamış gibi yazdığı ama aslında odada horhor uyuduğu için katılamadığı geceden kareler mesela:

* Gündüz mercimeğin faydaları gibi kel alaka bir konudan konuşurken 'aşırı iyi bir insan' olduğunu durduk yere açıklayan Yoniana her zamanki gibi 3 votkadan sonra 'aşırı güzel' bir insan olmuştur:) Bodrum-Bitez dolmuşunda ilerlerken biz (Gümbet'te gay club olduğunu açıklayan yakışıklı yeşil t-shirt oğlanına inanıp) Yoniana tek dizesini bildiği Ferhat Göçer şarkısını azimle söylemeye çalışmaktadır: Benimki senden BİRAZ FAZLAA... İşinden çıkıp evine dönmeye çalışan ve yanımda oturan genç 'arkadaşınız tam Bakırköylük' diye fikir beyan edince arkadan kafaya beklenen darbeyi yer:)

* İneriz Gümbet'e, gay club olduğu söylenen Escape'i buluruz. Club bomboştur. Gece 4'ten sonra doluyormuştur. Çıkarken sorarım garsona "burası gay club mı?". Yanıt şaşırtıcı olmaz: "Şerrefsizz karşı barlar çıkarıyo bu söylentileri. Öyle olsa ben burada bi dakka durmam abulaa". Biz de böyle gençlerin olduğu yerde durmaz, uzarız. Aman da Aman yaşadığı muasır mediyet ülkesinde gitsin artık dilediği club'a. Yıllar yıllar önce de yine hep birlikte Kuşadası'nda tatil yaparken ağzına kadar dolu gay cruise gelmişti, limandan kovmuştu esnafımız. Delikanlımızı bozar mazallah karaya inen gay turistler!

* Bari, kaldırıma oturup elalemi seyredelim deriz. Yoniana kaldırımda uyuyakalır. Kolu kırık bi sürü İngiliz ortamda garip şeyler yapmaktadır o sırada. Elinde bir top olduğunu sanan kız hayali topu sektirir, bacaklarının arasında geçirir, balkonda duran gençliğe fırlatır, sonra geri alır, smaç vurur filan. Belli ki o da 3 votna vişka içmiştir:)

* Ertesi gün sahilde başıma bağladığım peştemalden feyz alan Amanda, muhtemel gece yaşadığımız travmanın da etkisi, sert bir erkek olmaya karar verir. Kafasına araplar gibi takarım peştemali. Bi de göbeğe... Ohh maşallah kıllar mıllar yerinde zaten. Çocukluğunda hoyyt diye bağıran bir külhanbeyi 'sert erkek' olarak beynine kazınmış olmalı ki sürekli Hoyyt diye bağırarak elleri kolları kaldırıp pozlar verir Amanda. Ben maço mu seviyorum acaba? Seksi oldu billahi:)

* Başka bir gece bu sefer full kadro eller havaya yapmaktayızdır Bodrum merkezde. Hayattt, beni neden yoruyosunn? Ben bile sevdim Serdar Ortaç'ı bu tatil. Pelinatto'ya hayran garson genç, bizimkileri barın üstüne çıkarır. Hafinaz fotoğrafları çeker, ben aşağıdan gereken gazı veririm. Ne zaman nasıl bilinmez, ekibin dibinde ilginç bir karakter belirir. Şeytan diyor ki yanaş şuna... Oğlan dünyanın neresine giderse gitsin tüm dikkatleri üzerine çekecek bir dans stiline sahiptir (grubun verdiği isimle, solucan dansı). Adını anma sataş şuna... İçkileri yudumlandık, bizim vicdansız şaptiler de oğlanı gaza getirdik sıra, oğlanın gözler bende kilitli kalır. Can üzülür buna taş değil. Çekilir gibi aşk değil. Hiiiç bulaşmam olaya.

* Son günümüzde Pelinatto erkenden kaçar, Amanda ve Yoniana her zamanki gibi bıcır bıcır kumsalda oynamakta, cıncık boncuk almak üzere Bitez'de turlamakta, onların yanında sıkıcı kalan Hafiye ve Düella'dan biraz uzak durmaktadırlar. Biz de okaliptus ağacının altında kocakafalık yapıp kitap/gazete okuruz Hafiye ile. Tipini Aydın Boysan'a benzettiğim için çok kısa bir ara ilgimi çekmiş bayağı yaşlı bir amca "gençler çay içer misiniz" diye seslenir karşı masadan. Hığ mığ derken sandalyeyi çekip yanımıza oturur. Kırkbeş gün önce eşini kaybetmişliğinden, yalnızlık içinde cana ve sese muhtaç kalmışlığından, yaşlılığın çok fena bişey olmuşluğundan bahseder (İç ses: Kızım Düella. Bak ve amcada yaşlılığını gör! Yaşlılıkta iki kelam muhabbet için yan masaya çay göndermen gerekecek. Vah sana). Eşi Peruluymuştur, amca NYC'de yaşamaktadır, köpeği Baby tek can dostu kalmıştır. Bir saat önce kendi kendine melankoli yapıp ağlarken Hafiye'nin onu görüp gazetenin arkasına saklandığını sanmaktadır. Yaşlı ve hayatta yapyalnız amca kalbime dokunur. Böyle durumlarda asla ne yapacağını bilemez olan Hafiye olayların dışında ve mümkünse suskun kalmayı tercih eder. Amcaya birazdan taziye için bir misafiri geleceğini öğreniriz. O yüzden rakısını yanımıza gelmeden kaldırtmış, yerine demleme söylemiştir. Arnavutlarda hörmet böyledir der Peyami amca. Eski FB azalarından, Hürriyet NY'un kurucularından olduğunu daldan dala uçarken öğreniveririz. Sohbet ilerledikçe (muhabbetin 3. dakikasında biz yukarıdaki tüm info ve fazlasına sahip olmuşuzdur) Peyami amcanın muhabbeti de ilginçleşmeye başlar.

Tanışıklığımızın 5. dakikasında arkadaş (F. Çakmak'ın torunu) taziyeye gelir. Zeki Bey 5 dakikadır -kendi ifadesiyle Peyami manyağına- dayandığımız için bizi alkışlar. O dakikada amca Peyami, kanka Peyamiiii olmaya doğru süratli adımlar atmaktadır. Hafiye'yi gazete okurken izlediğini, bu seyir sürecinin çok hoşuna gittiğini filan anlatır (İç ses: Amca Hafiye'yi karısına mı benzetti? Amca burada tam olarak ne demek istedi?). Zeki Bey devreye girer, Peyami'nin çapkınlığına dair ilk tüyoları onun müdahalesinden anlarız. Hafiye'nin evli olduğunu öğrenince beni yeni karısı yapıp NY'a götürmeyi teklif eder. Gideymişim onunla, beni internasyonel bir insan yapaymış:)

Peyami amca yanımızdan geçen 2 taş Rus kıza bakarken efendi Zeki Bey'den paparayı yer: " Daha eşinin 40'ı dolmadı. Yuh sana Peyamii". Şaşkın bakışlarımız arasında kızlar masaya oturur, Peyami amca kahkayı basar ve bana give me five yapar. "Ollumm, bunlar bizim kızlar. Rakı-balığa gidiyoruz birazdan, masa hazır. Biri sana, biri bana. Hahaha" (İç ses: Kızım Düella, bak ve amcada yaşlılığını gör. Alem sana önce bi tarafıyla üzülecek, sonra gülecek ve sen de aleme bir tarafınla nanik yapacaksın). Peyami amca 3 gün kalacağı İstanbul'da bizi balıkçıya götürmek için çok diretir. Aslan terbiyecisi Hafinaz beni de adam etmiş olmalı ki, oralı olmam (Pişman mıyım, pişmanım). Veda anı geldiğinde bayağı bir sarılışırız. Peyami amca ilk göz ağrısı Hafiye'ye boşanırsa kendisini bulmasını söyler: "Gamzelerinin birinden rakı, birinden su içmek için ayda 1000 dolar veririm". Guliver'in maceralarında okursunuz belki detaylı. Bakalım Hafiye'nin iç sesi ne demiş o dakikalar:)

Bir Bodrum tatili ve bir reunion daha böyle bitti işte. Bir Alman, bir İngiliz, bir Rus, bir Türk bir gemiye binmişler. Allah ne verdiyse eyvallah demiş, bolca eğlenmişler.

Wanted

2008-08-27T12:14:00.003+03:00

Mail kutuma aşağıdaki mesaj düştü.

Bir kadın nasıl mutlu edilir?
Çok zor degil. Bir erkeğin, bir kadını mutlu edebilmesi için yalnızca şunlar olmak zorundadır:
01. bir dost
02. bir yoldaş
03. bir aşık
04. bir ağabey
05. bir baba
06. bir usta
07. bir aşçı
08. bir elektrikçi
09. bir marangoz
10. bir muslukçu
11. bir tamirci
12. bir dekoratör
13. bir stilist
16. bir psikolog
17. bir haşere yok edici
18. bir psikiyatrist
19. bir şifacı
20. iyi bir dinleyici
21. bir organizatör
22. iyi bir baba
23. çok temiz
24. sempatik
25. atletik
26. sıcak
27. kibar
28. nazik
29. zeki
30. komik
31. yaratıcı
32. şefkatli
33. güçlü
34. anlayışlı
35. hoşgörülü
36. sağduyulu
37. hırslı
38. yetenekli
39. cesur
40. kararlı
41. doğru.…

11987. güvenilir
11988. tutkulu

Tabii, şunları da unutmadan:
13989. ona düzenli olarak iltifat etmek
13990. başka kızlara bakmamak
13991. dürüst olmak
13992. çok zengin olmak
13993. onu strese sokmamak

Ve aynı zamanda şunları da yapmalıdır:
17995. kendinden çok ona odaklanmak
17996. ona çok fazla zaman ayırmak
17997. nereye gittiğine aldırmadan ona çok fazla yer sunmak

Şunlar da çok önemli. Asla unutulmayacaklar:
21998. doğum günleri
21999. yıldönümleri

Peki bir erkek nasıl mutlu edilir?
1. Karnını iyice doyurun
2. Uzaktan kumanda ve çayını verip rahat bırakın.
Huzursuzluk belirtisi gösterirse Madde-1 den tekrar başlayın!

BÖYLE BİR ERKEK İSENİZ, MÜDÜRİYETE ACİLEN BAŞVURUNUZ!

Gezegen Zortlaması

2008-08-12T01:28:00.005+03:00

Ailemizin astroloğu Hafiye bahtımın doğum anımda bağlandığını saptadı. Jüpiterim 6. evime düştüğündenmiş günlük hayatımdaki inanılmaz değişkenlik, kaos ve yoğunluk... Hep kendimi zorlamak zorunda kalışım, koşturuşum... Sonra şişko oluşum. Mal, aile ve çocuk konusundaki kısırlığımı da 10. evimdeki Satürnüme borçluymuşum. Sağolsun 2. evimdeki Uranüs! Hani 3 kuruş para denk getirsem ya elemanlarım beni soyup kaçıyormuş, ya yangın çıkıyormuş.
Oy oyy da oy oyy:)

henüz 3 yaşında bir kardeşim var...

2008-07-14T10:32:00.004+03:00

Neden aşkölçer olarak kıskançlık. Kadınlarda daha ağırlıklı (çok daha ağırlıklı) olmak üzere niye aşkın turnusol kağıdı olarak kıskançlık kullanılırki? Küçük numaralar, o varken başka birine yalandan gösterilen ilgiler. Kıskançlık aşkın değil, olsa olsa sahiplenmenin belirtisidir. Kabul ediyorum çoğu kişide aşk ve sahiplenme birbirinden ayrılamasa da, sahiplenmeden benim olacaksın demeden sevenler de var. Tamam kadınlarda yok ama erkeklerde var yer yer. Öyle olunca da devreler karışıyor, dışarda dişi kaplanken, evde seymen ağanın kolundan çekip "kadınımsın" demesini bekleyen kadın milleti mavi ekran veriyor. "Beni kıskanmıyor demek ki artık beni sevmiyor" cümlesini (yüksek sesle olmasa da) kurmayan kadın var mı?

Haydi Bre Pehlivaann

2008-07-02T01:37:00.003+03:00

Sen Ekvator'da horoz dövüşü seyret, yurdumda yağlı güreş izleme. Olur mu? Olmaz!!!

Haydii bree pehlivaannn...

Frvr Çıtır ile Kırkpınar güreşleri için Edirne'ye gidiyoruz bu haftasonu. Ayy çok heyecanlıı:)

Fatih Terim’i Sevmemin X Nedeni

2008-06-25T13:17:00.004+03:00

Muhtemel en çok ablam Fenerbahçe'yi tuttuğundan Galatasaraylı oldum ben. Her sene FB şampiyon olurdu takım seçimi yaptığım çocukluk yıllarımda. Ablamın doğasında nasıl ‘hep kazanan/kazandıran ata oynamak’ varsa, benim doğamda da ‘şanlı tarihi -yani hikayesi- yüzünden kazanmasını çok istediğim umut vaadeden ata oynamak’ vardı. Global takıldığımızda ablam ya her zaman kazanan Almanya’yı ya da yakışıklı oğlanların oynadığı İtalya’yı tutardı mesela. Ben son dakika gol atabilen Platinili Fransa’yı, ya da sadece o turnuva ‘imanla’ varlık gösterebilmiş ‘yürek kafalılar’dan oluşan gariban bir ülkeyi...

Fatih Terim’i seviyorum, çünkü:
Şampiyonluk tadamadan jübile yaptığı GS’de 11 yıl top koşturdu. Tıfıl bir teknik direktör olarak geldiği GS'yi 4 yıl üstüste şampiyon yaptı. Bu da ablama kapak olsun! :)

Hep kazanan ata oynayanları hiçbir zaman sevmedim. Bu akıllı insanlar hayatta ‘gerektiği’ kadar çalışkan, ‘gerektiği’ kadar hırslı ve ‘yeterince’ başarılı olurlar. Dünyayla kurdukları bağ ‘yaşam kalitesi’nden ibarettir. Sıkıcıdırlar ve ilham vermezler.

Fatih Terim’i seviyorum, çünkü:
Başarıya ‘yeter’ demedi. Çok uzak olmayan bir geçmişte 6-8 goller yediğimiz Avrupa takımlarını dağıtıp, UEFA Kupası kazandırmayı bildi. Tarihin akışı ve toplumların kaderi değiştirilebilirmiş meğer!

Son günlerde Fatih Terim’e olan hislerimiz bayağı popüler bir konu malum. Halk oylaması yapıldı sanki, rakamlar da dökülüyor ortaya: Vatandaşın %90’ı Fatih Terim’den nefret ediyor. Bu gıcıklığın en önemli nedeni, dev egosu ve kibiri.

Fatih Terim’i seviyorum, çünkü:
Zaafı olduğu düşünülen ego ve kibiri işini iyi yapmakta itici güç olarak kullanabiliyor. İşini iyi yapan insanları seviyorum. O insan garsonluk da yapabilir, çöpçülük de. Gerektiği kadarın dışına çıkan, sınırları zorlayan, eşiği yükselten herkese bayılıyorum.

Şu şişik ego saptamasının gün ışığına çıkması ve hatta kitleselleşmesi bana biraz komik geliyor. Adam celebrity ya. Basın toplantıları yapıyor, röportajlar veriyor, medyayı azarlıyor, ona buna kendi Adanalı üslubuyla ayarlar çekiyor ya... Sanılıyor o bir Bülent Ersoy, o bir Hülya Avşar. Sanki adam halk jürisiyle şampiyon olan popstar alaturka kahramanı:) Bu da şişik medya/halk egosu işte. “Seni ben yarattım şırfınttıııı. Ben seni izlemezsem, sen bi bok değilsiinn!”. Hı hıı. Adam senin sağladığın rating sayesinde 135 küsur bin/ay gelire sahip.

Fatih Terim’i seviyorum, çünkü:
İşini iyi yapıyor. Kibir lüksünü de kullanıyor, eee? Adam gayet erkeksi, gayet agresif, savaş mantığında ilerleyen bir spor dalının, futbolun karizmatik lideri. Politikacı değil, şarkıcı değil, guru değil. Tribünlere laf yetiştiriyor ama tribünlere oynamıyor. İddianın mecburi olduğu bir iş yapıyor. İddiasını da kendini yarın çok muhtemel yakacak, yerleri öptüğünde yüzüne bol bol çakılacak kibirli üslubuyla masaya koyuyor. Bu bayağı döt ister açıkçası. Bu döt onda olduğu için Fatih Terim’i seviyorum. Yere düştüğünde onu küllerinden yeniden ve yeniden doğurtacak bir iddiası, bir azmi, bir savaşçı duruşu olduğu için adamı seviyorum.

Daha neler yazarım, neleerrr.. de.. sabah oldu bile.

Ahh ahh. Şu finale çıksaydık benim en iyi arkadaşım Fatih olurdu, Fatihhh...

Fatih Terim’i seviyorum, çünkü:
Aslında mesafeli bir ilişkimiz var. Maçlarda ara ara gösterildiğinde, 'ilginç' davranışları, delici bakışları beni çookkk eğlendiriyor. Günüm şenleniyor yeminle:) İstiyorum ki maç bir yanda oynarken köşede hep Fatih Terim gösterilsin. Alenen süper renkli bir kişilik.

"Sular yükselince, balıklar karıncaları yer... Sular çekilince de karıncalar balıkları yer... Kimse bugünkü üstünlüğüne ve gücüne güvenmesin.. Çünkü kimin kimi yiyeceğine "suyun akışı" karar verir".

Mucizeler zaman alır! Çılgın birkaç adamın ilham veren başarıları tarihsel akışı değiştirecektir elbet. O adamlar görevlerini tamamlayıp tarih sahnesinden (belki de yenilgiyle) çekilince 'yeterince' tamahkarı olmayan başka çılgın adamlar bayrağı devralacaktır. Suyun akışı değişir ya da değişmez bilinmez, ama ilham veren hikayeler her zaman ilham vermiş hikaye olarak hatırlanırlar.

nikah masasından kalktın işte

2008-06-17T10:26:00.004+03:00

Efendim haftasonu çok sevdiğim bir arkadaşımı, çok sevdiğim başka bir arkadaşımla evlendirdik. Düğünün İzmir'de olması bile iyi geçmesi için yeterli bir bahaneyken, hem törende hem düğünde kimsenin kasmaması sonucu çok neşeli çok danslı şahane bir gün oldu. Damadın törendeki beceriksizliği, sonra da düğüne girişte ilk dans olarak Grease koreografisini kendinden beklenmeyen bir başarıyla kıvırması, herşey çok eğlenceliydi. Neyse efendim asıl mesele bu değil.

Düğün bitti, bikaç saat sonra uçağım olması ve acilen uyumak zorunda olmama rağmen, yeni çiftin ısrarıyla gerdek odasında birkaç arkadaş muhabbetin belini kırıp otelin sağladığı şampanyaların dibini görmeye uğraştık. Artık yeter biz gidelim de siz de işinize bakın diyince de çiftten "aman bu kadar yorgunluğun üstüne ne işine bakıcaz, hem yapmadığımız şey mi" cevabını aldık. Yani biliyoruz tabi artık pek kalmadı bekleyen çift de, insan usulen biraz zorlar kendini, kör topal bi skor yapmak lazımdır yahu. Japon bayrağı gibi lekeli çarşafı göndere çekin demiyoruz da, en azından geceye bi nokta koymuş olursunuz. Maksat adet yerini bulsun. Çift bunun genel bir durum olduğu yönünde ısrarlıydı.

Bu arada yazı için resim ararken şöyle bir link gördüm. Meğersem olay dünyayı sarmış, ingiliz gelin adaylarının %28'i fosur fosur uyurum arkadaşım ben o gece demekteymiş.

Ruh Eşimin İzinde

2008-06-15T02:32:00.003+03:00

Geçen yıldı galiba, arkadaşlarla Pazar kahvaltısı yapıyordum. O sıra kafayı astrolojiye ve beni baş göz etmeye takmış olan Hafiye'den bir SMS geldi: "Ruh eşini buldum". Eğmiş bükmüş doğum haritaları çıkarmış... Biliniz bakalım bahtıma ruh eşi olarak kim çıkmış: Orhan Veli !

Aradığım aşkın mitolojide olduğunu söyleyen kafa doktorum sağolsun, sayesinde aşkı aramaktan çoktaan vazgeçmiştim. Üstüne de Orhan Veli şoku! Yanlız ölecektim:) Ama yoook... Hafinaz bana yaşayan bir erkek bulmakta kararlıydı. Haritayı silkeledi, salladı, ters köşeye yatırdı. Böylece 'yaşı yaşıma uygun' bir doğum tarihine ulaştı: 13 Nisan 1976. Ardından internette biraz search...

Yaşayan ruh eşimi ne siz sorun, ne ben söyleyeyim:)

Kendisini pek tanımam bilmem. Ekranlarda görmüşlüğüm ve beğenmemişliğim vardır. Son hatırladığım Ünlüler Çiftliğinde God is Love yazan dövmesini kameraya gösterip ağlayarak yarışmayı terketme sahnesi. Birkaç gün bu olayın geyiğini yaptım, pek çok eğlendim. Astroloji, numeroloji, feng shui, taocu seks, kama sutra, tarot guruları ve medyum memiş el ele verse... tüm göstergeler "ille de O" dese, ben yanlız ölmek tercihimi kullanırdım açıkçası:)

Nooldu da ben bu olayı hatırladım peki? İşte hikayenin güzel bölümü burası. Seyahat, hastalık, tembellik derken tam 45 gündür uğramadığım spor salonuna bugün bir enerji geldi, gittim. İşte, ıkın ıkın bişiler yapmaktayım. Oh my God! O da ne? Benim dövmeli ruh eşi yanda kürek çekmekte (Allah için güzel kasları var. Hani neredeyse sevdim sevicem oğlanı:))

Spor boyunca kafamdan geçen kıstırma sahnesiyle ne kadar eğlendiğimi size annatamam.
" Merhaba, ben Mama Sutra Toga Master Düella. Ruh eşiniz! "

Oğlan ayarı alır valla. Hahaha.
Ben bunu kesin yapıcam ayol, tutamicam kendimi!
Ulen Hafinaz, sen çok yaşa he mi?:)

Ciyaakla Uyanmak

2008-06-07T10:47:00.007+03:00

Perşembe akşam 'fatura davası' ve 'banyo ampulü davası' sonuçlanmış, hafiye kocasını hücre hapsine mahkum edip, kendisi de bohçasını alarak pansiyona sığınma talebinde bulunmuştu ki... hops dedim, önce bir çin yemeği yiyelim. Davalı, davacı, halk jürisi (çıtır frvr) ve yargıç olarak Akatlar'da toplaştık. Akşamın geç saatlerine dek süren muhabbet sonucu evli evine, hanlı hanına yollandı.

Pansiyon'un kapısını bir açtım, evde bir bebek! Kuzen Larry'nin ablası bebeği Dilara ile çıkagelmiş. Dilara henüz 1,5 yaşında. Tanışıklığımızın 30. saniyesi TV'de çalan müzikle oynamaya başladık karşılıklı. O benim saç sallama hareketime bayıldı. Ben de onun kalça kıvırtma hareketine. İşte genetik bağ böyle bişi. Bu oynak sıpa kesinlikle benim akrabam, oldum.

Bizim velet vaktiyle vermiş coşkuyu ki ortama, bağırdığı anda beşikte sersemletmek suretiyle uyutulmaya alıştırılmış. Ahh benim köylü ülkem! Pansiyonun evine ipler gerildi, çarşaftan beşik yaratıldı, oynak sıpa bağırtılar arasında güç bela uyutuldu.

Yüzde yüz uykusuz bir gecenin ardından, koltukta bari 10 dk kestiriim derkennn... velet uyandı, paytak paytak yanıma gelip öptü beni. Bu yaşta bir velet niye böyle bir şey yapıyor? Bu tavlama yöntemleri ne zaman, nasıl öğrenildi? Haydaaa oldum. Yani içim bir sevgi-şefkat yanardağına dönüşmedi tabii ama güzel bi his yine de. Karşı mahallenin kalesine bi gol atmak gibi geçici bi sevinç hali. Velet beni seviyoo.

Yine daldım uykunun derinliklerine. 5 dk ya geçti ya geçmedi. Ultraa ciyakk Dilara sesiyle zıpladım yerimden. Sanırsınız çocuğun iç organları yerinden sökülüyor! Anası eğitime gitmiş, bebek Kuzen Larry gözetimine bırakılmış. Tam o dakika bir de kapı çaldı. Arabamı çekeymişim, sokağa kamyon gelecekmiş! Bağırtılar arasında eli ayağına dolanmış kuzeni arabaya yolladım.
Mama Sutra Toga Master olarak, ulen dedim, 5 dk ben bu çocuğa bakabilirimm! Hem o kadar göbek attık, hem velet beni sabah geldi öptü bile. Çocuklarla aramdaki yüzyıllık husumet bitti mi ne? Hıhı. Mama saflığı işte.

Üç karışlık bir çocuktan o kadar derin bir ses nasıl çıkabilir inanın en ufak bir fikrim yok. Önce ben de ona bağırdım, yüksek desibelden. Iı, yemedi. Sadece sesinin gürlüğüne bir de akan sümük eklendi. Sonra kucağıma alip, gezdirmeyi denedim. Suratıma indirdi. Biraz kollarından sarsimm dedim (akıllı olmazsan birazdan sopa geliyoo sinyali vermek bağlamında). Bağırtı, sümükkk ve gözyaşlarına bir de sarsıcı iç çekmeleri eklendi. En iyisi ben bunu kendi haline bırakiim, oldum. Diyebildiği tek kelime olan ınnneeee eşliğinde ayakkabılarını yerden aldı, pattırı pattırı yarı yuvarlanarak elde ayakkabılar, kendini banyo kapısının arkasına sakladı.

Sabah sabah evimde terkedilme travması yaşayan bir sümüklü velettt. Alllaammm, napıceiim?

O dakika Larry geldi. Benden önce ona sümküren sıpa yine ınneeee diye bağırarak koşup dayısına sarıldı. 10 dk kadar daha içli içli hönkürmeyi sürdürdü. Çocuk psikolojisi çok ilginçmiş ayol. İyiyle kötünün andan ana değiştiği bu dramadan hiçbi şey annamadım:) Acaba bebekliğimde anam her gün işe giderken ellerine bırakıldığım bakıcıların ittirip kaktırmalarının mı bilinmez travmasını yaşıyorum hala ben de?

Son sannede yattım yatağa. Larry Dilara'yi giydirdi, dışarı için hazırladı. Keyfi yerine geldi çocuğun. Yine yatağıma geldi, beni kendi kendine öptü, giderken tüm bebeklerin meşhurr bay bayyy hareketini çekti bir bildiği varmış gibi. Bir, haydaaa, daha benden. Kalktım, kahve yaptım. Uyumak bugün haram belli ki.

Merak, yaşamak için ne kadar itici bir duygu diye düşündüm. Yaşamın anlamını filan geçelim. Gündelik hayatta çözülmeyi bekleyen milyon sır var hala. Hayat dediğimiz bu milyon sırrın birarada olduğu derin bir bulmaca sanki. Bunları merak etmek, anlamaya çalışmak ne kadar oyalayıcı.

yanılıyorum yanılıyosun yanılıyoruz

2008-06-06T18:27:00.003+03:00

Az önce bir arkadaşımla konuşurken fark ettim ki çoğumuz ortak bir yanılgıyı paylaşıyoruz. Farkında olmadan yapılan, hayatım şundan sonra başlayacak, bunu da halledince yoluna girecek, büyüyünce şöyle olucam özkandırmacası. Oysa yok öyle, hayat şu an yaşadığın şey. Başladı yani başladı. Yani biri hayatımı kitap yapsa şu ana oturduğum masayı, klavyeyi, kaçak çayı, britney manifaturayı yazacak. Şöyle bir kaldır kafanı bak etrafına. Hedefi tutturdum, istediğim hayat şu an gördüğüm şey diyorsan ne ala. Bana da anlat yolunu.

Kac Kere Yapmali?

2008-05-28T06:33:00.005+03:00

Isiyi biraz arttirip su bekarlar blogunun hakkini verelim. Ben yazmazsam Sex&the City yazilarini, baska kimse cesaretini toplayip yazmayacak (Herb'den cok umutluyum ama).

Yakin bir arkadasimiz gecenlerde pek seker bir kizla nisanlandi. Bunlar 29 yasinda tiplemeler. Allah bir yastikta kocatsin. Pek asik, pek de mutlular disardan bakinca. Yalniz hasbelkadar duydugum kadariyla ayda bir kez meks yapiyorlarmis (kaynagimi ve hikaye kahramanlarimin kimliklerini ele vermem!). Hatta olur da hatunun modunun yerinde oldugu ani kacirirlar ise (mesela o anda yol ya da restoran gibi uygunsuz bir yerde iseler) 2 ayda bir kez*. Hem bu duyum, hem de gecenlerde Herb'in tavsiyesi uzerine oturup tam sezonunu izledigim HBO serisi "Tell Me You Love Me"** bir takim sorular getirdi aklima, sizlere sorayim dedim.

- Seks yapmanin normali var midir? Ya da en azindan normal bir range'i var midir? Mesela ayda 5-25 arasi iyi midir?
- Ask ve seks arasindaki korelasyon ne kadar gucludur? Hangisi oburunu besler? Burda bir nevi tavuk-yumurta durumu var midir? Biri olmadan oteki var olabilir mi?
- Daha cicim doneminde ayda bir kez sevisiliyorsa bu ciftin seks hayatina 10 yil, 2 cocuktan sonra ne olur? (tabi eger hamile kalabilirlerse)
- Acaba bir evlilik sekssiz de surdurulebilir mi? Ya da cift birbirine seksuel ilgisini kaybetti ise (ki Duella'ya gore bu kacinilmaz son cunku insan dogasinda tek kisi ile omur gecirmek yok), acik evlilik olayina falan mi girmeli?***

Hadi bakalim. Fikirlerinizi bekliyorum. Cok iyi yazilar yazma yetenegim yok benim, o yuzden sorular sorup tartisma yaratmaya calisiyorum.

Dip notlar:
* Yanlis anlasilma olmasin. Arkadasim nisanlisinin sadece ayda bir kez vermesinden sikayetci degil (evlenme teklif etmis bunu bile bile). Tek uzuldugu sey kizin b-job vermemesi imis yalniz:) heh heh... it sucks to be him!
** Diziyi izledim; uykusuz geceler yetmezmis gibi bir de depresyona girdim. Alin size "Tell Me You Love Me" ozeti. 4 tane ana cift var; her biri iliskinin degisik sureclerinde.

Cift 1: 20'li yaslarinda, nisanli, birbirlerine guven sorunu yasiyorlar.
Cift 2: 30'lu yaslarinda, cocuk yapmayi becerememenin sikinti ve tansiyonunu yasiyorlar. Bu ciftin hatununu gercekten bogazlayasi geliyor insanin izlerken.
Cift 3: 40'li yaslarinda, 2 cocuktan sonra cinselliklerini kaybedip sekssiz bir iliski icinde sikisip kalmislar.
Cift 4: 60'li yaslarinda, gecmislerinden gelen bir ask ucgeninin kalp kirikligindan ve yasanamamis seylerin ozleminden muzdaripler.

Dizinin temasi ozetle su: Bir insanla iliski kurup surdurmeye calismak tasli yollarda kagni surmek gibi; her saniyesi zorlukla, inis-cikisla dolu; tam bir kayayi asip duze geldim derken onune daha buyugu, daha zorlusu cikar durur. Iliskinin cogunlugu eziyet iken, mutluluk sadece kucucuk anlardan ibarettir. Allah iyiligini versin Herbert!!!

*** Acik evlilik konusunda da bir ornegim var. Yeni arkadas oldugum, henuz cicegi burnunda bebekleri olan bir cift acik evlilik olayina girdiler burda. Yalniz ciftin hem erkeginin, hem de kadininin kiz arkadasi var!! O artik baska bir yazinin konusu. Biraz daha veri toplamam gerek.

I Love NY

2008-05-27T04:33:00.003+03:00

Bu sabah dondum. Cok hastayim, ve cok yorgun. Iki gece 1 guncuk NYC bulusmasinin ozeti: Westin otel 1937, duella family- altin kizlar ve sawyer olarak katildigimiz very very interesting show, don't eat sleep aside italyan-avustralya yakisiklilari, kokocu brezilyalilar ve 3 dk arayla tekrarlanan sorulari, jerome, dan, sentrıl pörk'te calistigimiz toga (mama'dan turkish yoga) ve mama sutra, katilamadigimiz turk yuruyusu, italyan restoraninda yemek, didisininin didisinin didisinin didisi sifatiyla katildigimiz soho home party, seksi anastasia, fransiz barmen, costa ricali bar muduru, cogunu odemedigimiz kokteyller ve shot'lar- ozellikle morning margarita, ruty'nin celiskileri, barda ictigimiz sigaralar, 3 mekani kapatmisligimiz, arada gittigimiz ama kesinlikle nasil bir yerdi-ne kadar kaldik hatirlamadigim bar (ya da club), o bardan arta kalan miami & meksika gencligi bi de zenci kiz ile 1 taksiye 7 kisi sigismisligimiz, disardan kapisi gorulmeyen gizli (ve muhtemel yasadisi!) moroccan bar'da tarkan ve mustafa sandal esliginde gobek atmisligimiz, kendisinden beklenmedik bir derinlik ile beni aglatmayi basaran hapci miami oglani, otelin onundeki caddede karsidan karsiya gecerken cukura dalmisligim ve 2-80 yere uzanmisligim, ve daha neler neler... 7 renk, 7 milletten, her cesit yastan insanla ama oyle ama boyle kurulan ilginc temaslar. Hafizamiza kazinacak onlarca yeni ani.

Mama'nin su dakika agrimayan noktasi yok, ama ama... Evet biz yine NY'u dagittik, silkeledik, cok ama coook eglendik.

Arılar ve Çiçekler

2008-05-17T01:29:00.003+03:00

Dört saat sonra yolcuyum; hala ne bavul hazır, ne gitmeden tamamlamam gereken işler... Çağrışımların akıntısına bıraktım kendimi. Yazamazsam kudururum. Bu mevzuu öyle 10 gün beklemez. Ama pek bi dağınık oldu, mazur görünüz.

Fantastik Melo erkeklerin ille de güzel istemesini basit, kadınların da yakışıklılığa pek takılmamasını karmaşık doğalarına bağlamış görünüyor. Bu durumun, amaçların ve evrimle gelişen yeteneklerin farklılığı ile ilgili olduğunu sanıyorum.

Avcı, savaşçı, yarışçı, hedefe odaklı, cinselliği görsel yoldan çok daha fazla uyarılmaya müsait, değişik çiçeklerden bal toplamaya meraklı erkek bir yanda... Konuçlanmaya, hedefe odaklanmaktansa hedef olmaya, uçmaktansa güzel kokularla çekmeye, bal üretmeye ve arının misafirliğini sürekli tutmaya istekli kadın öte yanda.

Belli ki evrimleşme sürecimizde bazı yetenekler kazanmışız; kimilerine hedefe uçmak, kimilerine güzel kokmaya, çiçek açmaya çalışmak daha kolay gelmiş. Bu mirasla gelen yetenekleri sahiplenivermişiz. Kadının da en az erkek kadar 'basit' olduğunu düşünüyorum. Standart bir kadını okumak, standart bir erkeği okumak kadar kolay.

Milyonlarca yıllık insanlık tarihinde kadının gün itibariyle elindekine baktığım zaman burada bir döte getirilmişlik görüyorum! Belli ki bir yerlerde hata yapmışız. "İlle de güzel" isteyen erkek kesinlikle örnek alınması gereken model:) Kadın hayatın pek çok alanında olduğu gibi bu alanda da hem cefakar, hem kanaatkar. Basit erkek, karmaşık kadını basbayağı düdüklemiş. Hırsız arı. Balımızı geri ver!

Kıçımızdan ter damladı, yıllardır okuduk, yaladık yuttuk kitapları, binlerce saat mesai yaptık para kazanalım diye, güya akıl yürüttük hayatı çözmek için. Sonra hoopp, kazanılan paralar kuaförlere, kıyafetlere, bakım merkezlerine. Tüm uğraş güzellik skalasında birkaç basamak yukarı çıkalım ve çirkin arı balımıza bansın diye. Öğrenilmiş estetik değerlerce ortanın altı kabul edilecek nice kadının, yıllarla birlikte güzel kadın kategorisine atlamışlığına tanıklık ettim. Yarışta daha çok alınteri dökenler karşılığını aldılar bu uğraşın: Kendilerinden hiçbir konuda daha iyi olmayan bir erkek. Bu tabloda bir anormallik yok mu gerçekten?:)

Avcı değil, av olursan... bakan değil, bakılan... Seçen değil, seçilen... Güçlü değil, korunan... Uçan değil, bekleyen... Koklayan değil, kokan... Giden değil, gider mi diye endişe eden... olursan... sen daha çoook beklersin sevgili çiçek!

Şu çoook basit gibi duran "ille de güzel" isteme meselesini kanıksamışlığımızın, bizden güzellik bekleyen erkeklere kılına, tüyüne, keline, göbeğine, doğal ve düzeltilmemiş çirkinliğine aldırış etmeksizin, onu olgun ve akıllı bir tavırla hikayeler uydura uydura sevmişliğimizin, bize çok şey kaybettirdiğini düşünüyorum.

Kısaca, yakışıklı erkek talep ediyorum arkadaşlar !!! Ama altyapı doğuştan mı zaten sağlamdır, ama uğraşılıp mı kazanılmış olur... bilemem:) Yaşlı, şişko, bakımsız ve pasaklı Düella kesinlikle yakışıklı erkek istiyor. Benim zekam, benim param, benim karizmam hepimize yeter:)

Ahanda bu da sayica az 5. grup Melo'cum:) Ne kadar çoğalırsak inaniyorum ki tarihsel rolümüz değişecek. Ben o günleri yaşayamam o ayrı. Güzel erkek mi gördü zavallı 70 kuşağı. Bari gençler ayıksın!

Sahibine notlar:
Ali: 24 Mayıs, Times Square'deki Westin'deyiz (sf.duella@gmail.com)
Herb: Emanete göz kulak ol, sen de sahip çıkmazsan bu blog gümler. Bi de mutlu yaşlar:) Kadın ve şarabın hepsi sana helal olsun bee.. Sen bi tanesin.
Altın Kızlar&Sawyer: Bekleyin anacım, az kaldı kavuşmamıza :)
Hafiye: Sana döneceğim. Ay lav yu.
Mahalleli: Dönüşümde handa parti var. Hazır olun. Sizin okurluğunuz çok yanar döner. Bu böyle yazarak olmicak. Overdoz mama terapi kaçınılmaz durmakta.

Hoşçakalın!

Hancı bana şarap ve kadın getir

2008-05-14T17:31:00.004+03:00

Madem han bana kaldı, şöyle bir ayakkabılarımı çıkarıp rahatlayayım değil mi ama.

Bu aralar herkes dizilere sarmış, notlar alıp üstüne analiz sentez yaptığına göre gelişine bir vole de ben çakayım: Tell Me You Love Me

Özet olarak ilişkilerdeki seksin yeri ve önemi meselesine girmiş dizi. Ama bu konudaki bütün dizi ve de filmler gibi gösterip de vermemezlik etmemiş. Benim diyen soft porno filmde olmayacak detayda ve uzunlukta sevişme sahneleri mevcut. Ama sevişme sahnesi deyince öyle hatun kişi bacağını kendi boynuna dolamış "Ah Uh schneller schneller" ünlemleriyle Emanuella tadında bir durum anlaşılmasın. Gayet gerçek insanlar nasıl yapıyorsa, güldükten, kavga ettikten, sıkıldıktan sonra konuya giriyorlar. Pornografik değil, hatta erotik bile değil.

Durum böyleyken herşey daha anlaşılır oluyor. Seksin iyisi, kötüsü, varlığı, yokluğu ilişkiyi nasıl etkiler gayet yalın, kolunu bacağını kırmadan derli toplu bir şekilde anlatmışlar. Konuyla ilgilenenlere duyurulur.

Yolculuk

2008-05-14T14:25:00.004+03:00

Hayal kurarken neyin önemli olduğunu, neyi niye istediğimizi kaçırıyoruz bazen. Orada, uzakta bir hedef... Hedefe kilit, detaylara dikkat etmeden koşturuyoruz.

İddia ediyorum vardığımız yer değil, yolculuğun kendisi kıymetli. Elde avuçta kalacak en değerli şey "ne kadar mutlu bir yolculuk geçirdiğimiz".

Bugün evden çalışıyorum. Pijamalı Düella'yım şu dakika. İnsanın kendi işini yapması ne güzel şeymiş. Yolun sonunda kendimi dolar basarken, neon ışıklar ile ismim yazılı hayal etmiyorum. Pijaması üzerinde Düella, bugün son derece dedike, evden iş üretiyor. Memnun bu yolculuktan. Şükrediyorum hayatın bana sunduklarına ve elimdekinin değerini bilecek kadar gözümün ve gönlümün açılmışlığına.

Biz Yandık, Sen De Yan

2008-05-13T15:27:00.004+03:00

"evlilik muhabbetinde, evlenenlerde bir ısrar bir kıyamet 'aman müthiş bir şey illa evlen', insanda şüphe uyandırıyor. 'biz yandık, sen de yan, herkes yansın' diye mi?" Çerez Tabağı Teoremi yazısına böyle bir yorum gelmiş ismi uzun arkadaştan.

Evlilerin evliliği övmesinin bence 4 ana sebebi var:
* gerçekten övdükleri an itibariyle yaşadıkları mutluluk.
* yaşlılıkta can yoldaşı olacak eş/çocukların olmazsa olmazlığına duyulan inanç.
* kendi seçimlerini rasyonelleştirme ihtiyacı.
* yaşanan rahatlık, rehavet hakkı.

Şimdi tersten okuyalım; bu 4 ana sebep aynen benim için de geçerli:
* yaşadığım andaki mutluluğum riske atılamayacak kadar değerli.
* yaşlılıkta beni eylecek can yoldaşlığının temellerinin şimdiden atılması (dostlar, hikayeler vs) gerektiğine duyduğum inanç.
* yine de herkes kadar ben de seçimlerimi an gelip sorgularım, kimse filmin sonunu seyretmeden bilemez ki?
* yaşanan rahatlık; şimdi kim senkronize olmaya çalışacak? ohooo...

Burası Bekarlar Hanı olabilir ama burası bekarlık üzerine övgüler düzülen, fanatik/ sorgusuz kafaların tezahürat üretme yeri değil. Herkes kendisi için en doğruyu bilir. Herkes girdiği yoldan da istediği zaman dönebilir. Sağduyuyu, kendimize olan dürüstlüğümüzü, beklenmedik anda oluşabilecek ihtiyacımıza sahip çıkma ve değişme yeteneğimizi kaybetmemeliyiz bence. Ve aynı yorum yine tersten evliler için de okunabilir. Kendimize karşı en büyük sorumluluğumuz mutluluk. Nasıl geliyorsa, nereden geliyorsa peşinden gitmeli insan.

Mahallede ölüm sessizliği sanki... Neden herkes suskun? Ben de gidicem zaten bir-iki güne. Koordinat isteyenler mesaj atsınlar. Herb, ben yokken han ve kızlar sana emanet! :)

Deneysel Bir Çalışma

2008-05-12T17:52:00.003+03:00

Biliyorsunuz kısa bir süre önce kendimi Asi dizisine kaptırdım; tez zamanda da dizinin gidişatından bayılıp, ayol TR'de diziler buysa biz bunun alasını yaparız oldum (Bizde herkes ukala dümbeleği). Bu yüzden de deneysel bir çalışmaya başlıyorum: "yolarkadasi.blogspot.com". Blogda Kanal D'nin yeni dizisi inceleme altına alınacak.

Hafize ile kaç yıldır muhabbetini eder dururduk. Dizi seyretmeye başlamam gerekiyormuş aksiyon için. Hayalperest miyim? Bekleyelim bakalım, neymişim:)

Palas'a Yanıt

2008-05-11T01:42:00.004+03:00

Neo-çıtırımız Ali (Proleter Palas), uzun bir yorumu hak eden ilginç bir yazı yazmış. O yüzden buradan cevap vermek istedim.

"İlkel ve basit bir canlı insan, hayatı da aynen kendisi gibi. Onca yıl hep benim göremediğim büyülü ve anlamlı bir şey var sandım bu hayatta, her seferinde daha büyük düş kırıklıklarıyla öğrendim aksini".

Ben de cok uzun yıllar senin aradığın şekilde aradım anlamı, senin bulamadığın şekilde bulamadım. Bana yanlış izler bırakan, yanlış soruların peşinde koşturan fikir insanlarına küfrettim hatta bir ara. Sonra farkettim ki, ilkel ve basit olan ihtiyaçlar. Büyülü olansa yaşam mücadelesi. İhtiyacı elde etmeye giden yolda, yolculuğun kendisi. Nasıl bir yolcu olmak istiyorsun sen Ali?

Doğada tüm canlılar önce can bulur, yemek yer, dışkılar, hayatta kalma içgüdüsüyle ortama adapte olur, ürer ve ölür. Aynen yazdığın gibi, gayet basit olan bir yaşam döngüsü. İtirazım, insanların ilkel ve basit olduğunu düşünmene.

Doruk sağolsun, vaktiyle kafamı kurcalamış bir konuyu hatırlattı: Bencil Gen Teorisi. Richard Dawkins 'Gen Bencildir' isimli kitabında, iddiasına "Bizler, hayatını sürdürmeye çalışan makineleriz. Gen denilen bencil molekülleri korumaya programlanmış robotlardan farkımız yok" ile başlıyor. "Dünya üzerinde yalnızca biz insanlar, bencil genlerin zorbalığına karşı başkaldırabiliyoruz" ile bitiriyor.

İnsanı ayırmalı yani diğer canlılardan; doğasıyla mücadeleye kalkışan tek canlı insan çünkü.

"... Neden yazıyoruz allahaşkına? Psikolojimizin köklerine inmiş, bir kartograf inceliğiyle ruh haritamızı çıkarmış yazarları düşünün, bize somut ne kazandırdılar? ... Evet, aydınlanıyoruz, kendimizi daha iyi tanıyoruz falan da, kendimizi daha iyi tanımamızı hangi yararlı amaç için kullandık ki bugüne kadar? "

Sadece bencil doğamızla başetmek için bile kendimizi tanımamızdan daha yararlı bir amaç düşünemiyorum açıkçası. Hep söylenmez mi? Dünyayı düzeltmeye önce kendinden başlayacaksın. Önce sen doğaya saygılı olacaksın, önce sen çocuğunu dövmeyeceksin, önce sen!

Hep kazanmak isteyen doğam, kazanmanın yollarını da biliyor aksilik. Hep kazanmamak için kendimi bazen zor tutuyorum Ali. Grafiğimiz hep yukarıya çıksa, kaç kişi altımızda kalacak? Gerçekten gerek var mı bu kadar çok kazanmaya?

Hayatında okuma yazmadan başka bir şey öğrenmeye ihtiyacı olmamış, sekiz silindirli jiplerinde ot çekip koca kıçlı zenci kadınlarını elleyen hiphopçuları neden küçük görüyoruz ki? Hepimiz eşitsek, onlar esrar çekip kıç ellemekten, bense Kürk Mantolu Madonna okumaktan zevk alıyorsam benim onlardan ne üstünlüğüm var?

Buradan sana bakıyorum; İstanbul'daki Düella, sadece satırlarından tanıdığı Pennsylvania'daki Ali'ye bakıyor ve onda büyülü bir anlam görüyor. Doğasına başkaldıran, daha güzel, daha ahlaklı, daha insancıl bir birey olmaya çalışan Ali'den yaşam sevinci, doğasıyla başetme gücü, umut doğuruyor. Sen burada bir anlam görmüyor musun Ali? Neden yazıyorsan yaz. Ben bu yüzden okuyorum seni. Hayatta kalma mücadelem devam ederken, yine de hayatı şiirselleştirmeye, oyunlaştırmaya,"bir kelimeden bin anlam" doğurmaya çalışıyorum. Doğama nanik yapıyorum fırsat buldukça. Sen burada bir mucize görmüyor musun cidden?

Tabii ki jipli amcanında yaşamaya hakkı var, ama ikisinden birine yer yok deseler, oyum sana giderdi. Çünkü senin doğan terbiyeli. Çünkü senin varlığın benim dünyadaki varoluşumu destekler nitelikte. Çünkü sana karşı kaybedebilirim, jipli popo şaplakçısı amcaya kaybettiğim an yok olurum.

Gece gece yordun beni bilahi Ali:) Oysa bugüne dair anlatacak çok şey vardı. Ilk go-kart deneyimimi yaşadım, İstanbul üstünde helikopter ile turladım, az daha tanımadığım bir Somalili'ye evlenme teklifi yollayacaktım (birkaç insanın hayatına karşılık benim müzmin bekarlığım; feda olsun diyesim geldi vallahi). Bugün mamalar günü! Puerto Rico'da salsa yapan Ruty&Amanda'ya selamlar olsun bi de. Gezmeyi tozmayı bırakın da biraz yazı yazın. Kıçım çıkıyor burada yazı yetiştiricem diye. Mama olmak kolay mı? Ahh ahh.

Pansiyon Haberleri

2008-05-09T03:28:00.004+03:00

Pansiyon, en sonunda home-office muayenehane de oldu:) Resepsiyon adını verdiğimiz bölüm var ya salonda. Hah, işte oraya bi paravan atılmış; bi muayene masası, 2 sandalye. İçkilerin olduğu dolaba da bi perde. Müfettiş kontrolü geçene kadar Dr Mama Düella'cılık yapayım bari orada. Bu başka hangi evin başına gelebilirdi ki? Gökten hikaye yağıyor, hikaye:)

Tipitoş Olmayan Okur/Yazarlar Aranıyor

2008-05-09T00:54:00.007+03:00

Türkçe blog sayısı kaça çıktı, bilmiyorum. Ne zaman okunası bir blog var mı acaba diye eşelesem alemi, dünyam şaşıyor. Herkes iyi, bi ben kötü vallahi. Sıkılıyorum fabrika mahsülü tipitoş insanlardan. Gördüğüm en iyi okur/yazar tayfası, 'bana varan, bi de kalan'lar açıkçası:)

Benim bildiğim insanoğlu 1001 yüzlüdür. İçimizde iyilik de var, kötülük de. Merhamet de var, hasetlik de. Şefkat de var, öfke de. Ben her ay 4 mevsimi yaşarım mesela. Her gün kafam gider gelir 1001 renk arasında. 'Eğitimli vicdanım' sonunda 'doğru'yu seçer, ayrı. Ama geçtiğim yollar güzeldir; akla kara arasında dolandık sıra, her insanı anlayasım, kucaklayasım gelir.

Sınırları zorlamak iyidir. Tipitoş gider; ortada gelişmekten korkmayan bireyler kalır.

Yaa, bi de ben neremden uydurdum şu tipitoş lafını? Baktım bir anlamı var mıymış diye internete, tipitip'in zevcesi çıktı. Haydaa. Bir kelime uyduralım dedik, o da ademin kaburgasından türeyen havva! Yazarınız cinsiyet ve medeni hal ayırt etmeksizin, tıpkıbasım insanlara göndermek yapmak üzere, bu ifadeyi kullanma özgürlüğünde ısrar ediyor.

Çerez Tabağı Teoremi

2008-05-08T01:07:00.010+03:00

Tüm toplumlarda evli erkeği ayartan kadın; fettandır, aşiftedir, kaltaktır, yuva yıkandır (2 gün önce Herb kullandı bu ifadeyi: “Yuva yıkanın, yuvası olmazmış”. Hadi canım, sen de. Ben pek çok örneğine şahidim valla. “Atı alan, Üsküdar’ı her zaman geçer!”

Aynı terane “aza kanaat etmeyen, çoğu bulamaz” olarak da başka bir iktidar alanında kullanılmıştır mesela. Fukara yoldan çıkmamalı tabii. Karnı doysun, daha ne? Oysa her kapitalist gayet iyi bilir: Risk yoksa, kazanç da yoktur.

Egemen güçler her zaman durumu korumak için bir şeyler uydururlar. Oyunun kuralını onlar koyarlar çünkü. Toplum yüzdesinde çoğunlukta olmak, evet bir güçtür. Tabii ki toplumun evlileri statükolarını korumak için bir takım ahlak kuralları icat edecek: Yuva yıkanın, yuvası olmaz. Hah. Kıçımın kenarı. Evli gözüyle tabloya bakarsak benim zaten elimde bir şey yok; sence kaybedecek neyim olabilir?:)

Dünya üzerindeki tüm toplumlarda evli olmak aynen zengin olmak gibi bir iktidar biçimi. Fakirsen yaşadığın ezikliği, belli bir yaşa geldiğinde bekarsan (ve özellikle kadınsan) toplum sana yaşatır.

Geçen hafta yolu yarılamış ve muhtemel bu blogun okuru 2 kadın arkadaşla laflıyoruz (biri taze evli, diğeri belli ki evlenmekten ümitli) hayatı bunlara zindan eden yaşlı bir kadından konu açıldı: “Evde kalmış cadaloz” olarak bahsi geçti teyzenin (bilinçaltı okuması: evlenmemiş, seçilmemiş, sevilmemiş, kompleksli, o yüzden de kadın düşmanı ve kötü).

Çeşitli konularda doğuştan yetenekli, bunların uzantısı olarak da hayatı boyu iddialılığı kaybetmemiş, yeri öptüğü nadir anlarda her zaman yapıştığı yerden kalkmayı bilmiş bir kadın olarak; hem sevgiyi bol yaşadım, hem düşmanlığı/ çekememezliği. İstemeden de olsa, sadece doğam gereği, birilerinin varoluşunu zedelemişim; kinlenmedim açıkçası sevmeyenlere. Tahminen yaş ilerledikçe ardımdan birileri bayağı söylecek: Evde kalmış pis cadaloz!:)

Çerez Tabağı Teoremi'ni okumamla başladı bu yazı oluşmaya. Sona kalan, dona kalmaya mahkum mu cidden?

Teoreme göre; “Bir kuruyemiş tabağı kalabalık bir grubun önüne geldiği zaman sırasıyla önce antep fıstıkları, ardından bademler, sonra fındıklar gider. En sona beyaz ve sarı leblebiler kalır. Eğer belli bir yaşa kadar evlenmemişsen de durum farklı olmaz. Ya kalan leblebiler ve ayçekirdekleri ile idare edersin, ya da olur a bir fıstık bulurum diye tabağı karıştırır durursun.”

Neyse, yine uzattım lafı. Aslında diyeceğim şuydu: Olur da şu bloga, evlenmeyi kafaya koymuş ve uyanık olamayıp sona kalmış bir kadıncağız düşerse bence “evli/boşanmış erkekleri” hedef kitlenin en başına koymalı.

Stratejik açıdan olayları değerlendirirsek; (1) Bir kere evlenen, istatistiklere göre yine evlenir. (2) En kolay avlar evli erkeklerdir. (3) Başka bir kadın tarafından gereken ön yontulma tamamlanmıştır, evlilik hayatı biraz kolaylaşır. (4) Iyi koca olduğunu bildiğin bir adama talip olmamak; arkadaşının çalıştığı ve harika olduğunu bildiğin işi reddetmek; toplumca denenmiş bir marka yerine aynı parayı verip noname bir marka satın almak; herkes Paris’e giderken, Ürdün-Yemen kasmaktır. Vakit darsa, imkanlar kısıtlıysa, akıllılar sürekli egonuza bir çentik atıyorsa, çerez tabağındaki tüm bademler/antep fıstıkları bitmiş, tüm dünya size gerizekalı der gibi bakıyorsa... Zaman, aç kalmamak için çalmak... Ölmemek için öldürmek zamanıdır.

Ben çift olmak isteseydim, dişi kırma pahasına antep fıstıktan şaşmazdım. Yeterince dişli olmayanlar napsın? `Evde kalmış cadaloz`ların sayısını biraz azaltmak, dul sayısını biraz artırmak; günün moda lafıyla "başları ayak, ayakları baş" yapmak ilginç toplumsal deneyimlere ve belki de mamasözleri türemesine olanak sağlamaz mıydı? :)

Nolacak

2008-05-06T17:27:00.004+03:00

Evet nolacak ben de pek bilmiyorum. Hiç görmediğim insanlarla birlikte blog yazarı oldum. Aslında bu duruma girmemde, temel içgüdülerimden olan melontheroad’ı delirtmek isteğinin katkısı olmadı mı, hem de nasıl. Amacıma da ulaştım mı ulaştım. Bu ihtimalle şu anda evinde yüzünü duvara dönüp oturmuş, üstünde kirli bir gecelikle bir ileri bir geri kompalsif bir şekilde sallanıp “nasıl olur nasıl olur” diye sayıklıyordur. Şaka şaka melo takmaz öyle şeyleri. Ama hafiyenin ceketini alıp çıkması gibi yan etkiler de oldu, ne kadar alakalıdır bilmiyorum.

Hazır ortama girdim, bir sağa sola bakayım da diyorum. Diyorum da zamanlama ziyadesiyle yanlış, işler omuz omuza vermiş halay çekiyor masamın üstünde. Allahtan düella bugün çalışmış biraz da blog boynu bükük değil.

Neyse efendim, demem o ki şu ara pek yazacak vakit yok maalesef. Ama madem burası bekarlar hanı, madem genç bekar cesur bağyanlar takım arkadaşım, bu kadın milletiyle ilgili kafama takılanları sorayım yer yer, böyle bir bekarlara yaşam kılavuzu olsun, merak edip de kime sorarım ben şimdi bunu dediklerimizi yatıralım masaya. Fena mı olur yani sayın Ardahan halkı? Baştan söyleyeyim ama, benim kantarın topuzu kaçmak için fırsat kollar. Cılkını çıkarırsam büvvst deyip elime elime vurabilirsiniz rahatlıkla. Siz de bana sorun, dimağım yettikçe cevaplamayan böyle olsun.

İlk sorumu az önce yaşadığım bir olaya dayandırmak istiyorum o zaman. Kadın milletinin karar değiştirmekteki bu inanılmaz süratini bir yana koyuyorum, bunun mantıklı bir açıklamasının olabileceği hiç makul gelmiyor bana. En azından müspet ilim sınırları dahilinde yoktur. Fakat bu kararların hepsine aynı süratle gerekçe bulmak ve bizim de aynı süratle hepsine inanmamızı beklemek neden. Yani az önce dişinle tırnağınla savunduğun meselenin tam tersi için şu an kelleni vermeye hazırsın da benim inanmamama mı şaşırıyorsun. Sizler de şimdi yok ben öyle değilim de, kararlılık abidesiyim de, Kissinger yanımda halt etmiş demeyin. Sizin için değil kadın milleti için soruyorum: saçmaladığını kırmadan nasıl anlatırız? Daha da önemlisi bu değişimleri nasıl öngörüp de siper alabiliriz?

Buyrun bakalım. Bu arada şu şahane şarkı da bekarlar hanından hafiye’ye gitsin o zaman:

(sarki mama tarafindan silindi)

Sabah Rüyası

2008-05-06T15:27:00.002+03:00

Blackberry'nin alarmı çalıyordu ve bir türlü uyanamıyordum. Bu sabahtı. AmanDa grubumuza e-mail atmış. Bilincim yerinde değilken gelen mesaja şöyle bir göz atmış olmalıyım ki, mesaj dramatik bir rüyaya dönüşüverdi.

Aynı apartmanda oturuyormuşuz. Yüksek bir bina. O benim 3-4 kat üstümde. Neşesi, partisi, yemeği eksik olmaz AmanDa evine dostlarını çağırmış. Biraz gürültü patırtı fazla kaçmış olmalı ki, alttaki komşu yukarı çıkmış. Yaşlı ve öfkeli, çok öfkeli bir adamın bağırtılarını duyuyorum apartman boşluğundan. Kötü, çok kötü şeyler söylüyor AmanDa'ya. Bel altı hakaretler. Çok üzülmüştür AmanDa diye düşünüyorum. O kadar, o kadar öfkeleniyorum ki üst katlara çıkıp o bağırtının sahibini aramaya başlıyorum. Sonunda tekerlekli sandalyeli yaşlı çirkin bir adama ulaşıyorum. O kadar, o kadar net ki öfkem... Vur elinin tersiyle ve gerçekten 5 kat aşağıya yuvarlansın adam. O kadar keskin, o kadar yoğun. Kimse benim arkadaşımı üzemez!

Uyandığımda gördüm ki bir yanlış anlamalar dizisi sonucu, gerçekten de AmanDa biraz üzülmüş gibi. AmanDa Aman'ım, dünya tatlım, yapma böyle bak. Sen bi tanesin! Hepimiz seni çok seviyoruz! Olduğun gibi seviyoruz.

Hafiye olaydı, hemen rüyayı yorumlayıverirdi. Hey gidi günler:)

Bir Sigara Molası Dialoğu

2008-05-06T14:21:00.002+03:00

AD: Çok şahane bir fikrim var; sigara ve sakızın dumanını attıracak.
Biz: Neymiş ayol?
AD: Açıklayamam, henüz ARGE aşamasında. Ama şöyle diyeyim. İnsanlar neden sigara içer, neden sakız çiğner? Oral bağımlılık! Hahaha. Bu zaaftan faydalanacağız?
Biz: Yavrucum, o dediğin şey çoktan icat edildi, sen bilmiyor musun? (Gülüşmeler)
AD: Şu dünyanın çok önemli 2 icadı sütyen ve kilotlu çoraptır! En önemlisi de fermuar! Bu da onlar gibi devrim yapacak işte. Merdivenaltı başlicaz önce çalışmaya. Sonra belki Pepsi'ye Coca Cola'ya satarız.
Biz: Hadi ya, bak sen. Yani inşallah satarsınız tabii. Ölümüne kankayız biz zaten, di mi? Haha. (Gülüşmelere, endişeli bakışmalar eklendi)
AD: Evet. Siz gülün, gülün hala... Sadece 3 ayım kaldı. Sonra ben size bi tarafımla gülücem. Sıkıyorum dişimi. Biraz daha çalışayım şimdi.

Tabii ki her şey önce hayal etmekle başlar. Ama allahaşkına içine don, sigara, fermuar filan girmiş bir dialog sonrası sigarayla aşık atacak bir icata inanılabilir mi?

Bence bayağı karamsar bir dialog bu. İnsanların rasyonelliği yitirmeye ne kadar yakın olduğunun bir göstergesi gibi. Yaşlar ilerlemiş, enerjiler son çırpınışta, evde çocuk 'baba ayakkabı alsana' filan diye tutturuk yapıyor, tünelin ucunda bir ışık var sanki; hayal mi, gerçek mi işte o bayağı belirsiz.

Güleriz Ağlanacak Halimize

2008-05-06T14:10:00.004+03:00

Dünya feministler kongresinde, Amerikan delegesi hanımefendi kürsüye gelmiş. "Geçen yılın kararlarını aynen uyguladım. Eve gider gitmez kocama: 'Bundan sonra temiz çamaşır istersen kendi çamaşırını kendin yıka. İşte makine orada' dedim. İlk gün birşey görmedim. İkinci gün birşey görmedim. Üçüncü gün bir baktım, makinenin başında sadece kendi çamaşırlarını değil, benimkileri de yıkıyor."

Alman delegesi söz almış. "Ben de kararımız gereğince kocama: 'Bundan böyle temiz tabakta yemek istiyorsan kendi bulaşığını kendin yıka' dedim. Birinci gün birşey görmedim. İkinci gün birşey görmedim. Üçüncü gün baktım, makinenin başında sadece kendininkileri değil, benim bulaşıklarımı da yıkıyor."

Üçüncü konuşmacı bizden. "Türkiye'ye döner dönmez kararımız gereğince kocamla konuştum. Ona dedim ki: 'Bundan böyle yemek yemek istiyorsan, kendin pişirmen gerekecek. İşte mutfak orada.' Birinci gün birşey görmedim. İkinci gün birşey görmedim. Üçüncü gün sol gözüm biraz açılır gibi oldu, hafiften görmeye başladım."

Sezon Değişimi

2008-05-04T00:30:00.007+03:00

Farkedeceğiniz üzere Bekarlar Hanı'nın evli altın kızlarını istirahate aldım, yerine de bir errkek transferi yaptım.

Hafiye'ye katkılarından dolayı teşekkür eder, yorumlarını dört gözle beklediğimizi ve komşumuz olarak her gün kapısını çalacağımızı beyan ederiz. Ruty'nin dediği gibi hatun evli. Yarın doğurmaya filan kalkar. Önce hamilelik öncesi hazırlıkları (diyet programları, faideli vitamin menü tarifleri), sonra hamilelik buhranları (yok gazım var, yok ayağım şişti, yok aşerdim, yok mutsuzum), en sonunda da bebeğin büyütülme mücadelesi. Dönülmez akşamın ufku yani. Bu öyle aguu maguuu da yapmaz. Koyar çocuğu odasına, bağıra bağıra çocuk susmayı öğrenir valla. Nasıl kaldırsın bu platform o muhabbetleri? Aman diyim! Katlanabilir olsam kendim evlenir, kendim doğururdum. Aaaa, yani. Günü geldiğinde Şövalye'yi gömer, sümüklüleri de büyütüp okullara filan yollarsa, gerçek Han'da başımın üstünde her zaman yeri vardır.

Pelinatto'ya gelince... Yazmaya hazır ya da istekli değilmiş demek ki, suskunluğu tercih etti. Paşa gönlü ne zaman isterse, çalar kapıyı girer. Ama bekar, ama evli. Kredisi boldur bende.

Amanda'ya şimdilik dokunmuyorum. Hepimizi sekize katlar bir yaratıcılığı vardır. Gerçek altın kız odur. Hawaii mawaii sürtüyordu bir zamandır. Bundan sonra performansında ciddi bir artış bekliyorum. Bölgesel lezzetleri anlatarak başlasa, ne güzel olur!

Gidenlerin yerine bi şeyler koyduk tabii. Yeni transferimiz, Herbert. Dendiği gibi, Mama bulur çıkarır:) Performans anksiyetesi yaşamaz, cadoloz karıların da dırdırına dayanabilirse Han'a pek yakışır.

Hey benim paşa gönlüm/ Yılları çürüttün mü?/ Bunca zaman sonunda/ Kendini büyüttün mü?

Cennetin Kıyısı

2008-05-03T19:18:00.007+03:00

Bu aralar şehrimizde Film festivali zamanı. Ben de mutlu mutlu her gün dünyanın her bir köşesinden bir film izliyorum. Evvelsi gün La Antena (bildiğiniz Anten) diye harika bir Arjantin filmi izledim, dün ise Fatih Akın'dan "Auf Der Anderen Seite". Cennetin Kıyısı diye çevirmişler ama aslında "On the Other Side" anlamına geliyor. Her ne kadar "Duvara Karşı" kadar olmasa da başarılı buldum. Nurgül Yeşilçay'ı da takdir ettim. Gerçekten iyi oynamış, yeteneklerinin Asmalı Konak ile sınırlı olmadığını ispatlamış.

"Cennetin Kıyısı" insanların ruhlarının açılıp yeni boyutlara uzanması ve hatta kökten değişmesi ile ilgili bir film. Altı tane ana karakter var. Her biri değişik değerlere, ideallere, etnik kökenlere sahip. Trajedi ve aşk bu karakterleri bir araya getiriyor, paradigmalarını parçalıyor. Eski jenerasyon yeniyi, Alman Türk'ü, Türk Kürt'ü, muhafazakar liberali anliyor, kabulleniyor, affediyor ve seviyor. Film boyunca çakışan değerler, fikirler bir noktada toplanıp birbirinin içine geçip bütün haline geliyorlar. Yani karakterler bir taraftan öteki tarafa geçiyorlar. İzleyici olarak siz de bu arada her sahnenin, her diyalogun tablo seviyesindeki güzelliğine bakıp, provoke edilen binbir düşünce ve duygu ile kah ağlıyor kah gülüyorsunuz.

Filmin sonunda günler öncesinden sold out olmuş hınca hınç dolu salona sessizlik hakimdi. DC izleyicisi krediler kısmının sonuna kadar koltuklarina çakılı oturdu. Ben de Türk olmakla gurur duydum, ikinci kuşak da olsa memleket evladı Fatih Akın'ın yeteneğinden birazcık kendime pay çıkardım.

Çiçeği Burnunda Babadan Mektup

2008-05-02T21:07:00.007+03:00

Arkadaşımız Yaşar'ın Ada adında şeker mi şeker bir yumurcağı oldu geçenlerde (şekil 1a). O gün bugündür Yaşar'a da bir haller oldu. Mutluluk sarhoşluğundan ve Ada'ya olan aşkından bir şaire dönüştü. Bugün gönderdiği aşağıdaki mektuba öyle bayıldım ki sizlerle de paylaşmadan edemedim. İnsanın okuyunca gidip hemen bir Ada yapası geliyor. (Şaka bir yana, ben gizliden gizliye eğer bir gün kız çocuğum olursa adını Ada koymayı hayal ediyordum yıllardır. Yaşar hızlı davranıp kaptı güzelim ismi ama artık benim kızım ile onun kızı isim kardeşi olacaklar, napalım)

......................................................................................................................................

Sevgili Dostlar,

Bunu sizlerle paylasmak istedim...biraz sevgi yumurcagi, ask bocegi gibi lanse edecek beni ama bunu tum ciddiyetim ve samimiyetimle yazdigimi bilmenizi isterim, bu sekilde algilamaniz icin...

ADA dogdugundan beri hayatimiz degisti...acikcasi ben ve Tarja bambaska birer insan olduk. Bebek o kadar farkli bir konsept ki, sanki onu her kokladiginiza sizi toksinlerinizden arindiriyor, mutluluk hormonlari enjekte ediyor...sabah uyandigimda -ki sabah olsa da uyansam oluyorum- ilk yaptigim ve yapmayi dort gozle bekledigim, ADA yi yastigin uzerine koyarak onu opmek, tombish bacaklarini ziplatmak ve en guzeli ise onunla konusmak...Her soyledigim seye bir yanit vermesini beklemek, ve her zaman bir yanit alabilmek...gulucukleri, kollarini ve bacaklarini cilginca oynatmasi, kafasini bir saga bir sola sallamasi, 'aggguuuuuu' diye bagirmasi, derinden gelen ve sonra adeta kendini bosluga saliveren katila katila gulusleri...delirtiyor beni...ozetle, mutlu ediyor.

Dunya'da olan bitene daha duyarli oldum. Adeta ne yapsam da bu dunya onun icin daha guzel bir dunya olsa diye dusunur oldum. Yesili koru ormani sev, Dogamizi temiz tutalim, Yaslilari Sayalim Sevelim tarzi ilkokulda duvarlarda asilan pankartlarin mesajlari benim icin adeta daha onemli oldu. Evsiz barksiz bebeklerin yasaminin nasil olabilecegi uzerine dusunmek beni daha da sarar oldu. Annemin ve babamin degeri gozumde 10kat artti. Esime olan saygim ve sevgim tavana vurdu. Dubai'de insaatlarda calisan zavalli Hintliler icin daha da endiselenir oldum. TV seyretmekten, ozellikle haberler, daha da bir kacinir oldum. Oldum da oldum, boyle dusunur oldum. Allah'a olan inancim bambaska bir erginlige eristi.

Ve su konuyu dusunur oldum...mucize nedir? Mucize bu arkadaslar, bir bezelye tanesinin bu bebek haline donusmesi...birsey cok oluyor diye artik gunumuzde mucize sayilmiyor. Nedir mucize, nadir olan midir? Hayir iste...bur bir mucize, hergun binlerce, yuzbinlerce defa olmasina ragmen. Inanilmaz birsey...diyorum ADA'ya bazen: "Nerden ciktin sen, nasil oldun, ne zaman oldu, daha dun pitirciktin simdi benim tombish katircigim oldun...nasil odun, iyi ki oldun...Mucizem benim"...

Bazen iste calisirken, dalip gidiyorum 5-10 dakka hayallere...durup dururken gozlerimden yaslar geliyor ya da gelecek gibi oluyor. Evet zaten sulugoz biriyim ama, hem de tescilli, bu bence herkesin yasadigi birsey. O minicik bebek size o kadar cok sey ifade ediyor ki...klise kavramlar serisi disinda anlamlardan bahsediyorum, yani yavrum, hayatim, askim, bebegim, vs tarzi anlamlarin otesinde birsey. Biraz degindim yukarda, gercek nedir, hayat nedir, ben neyim, kimim...tum bunlar degisiyor. Hayatimda bu kadar guclu bir degisim ruzgariyla karsilasmamistim dostlar. Bu meltem ruzgari kadar sicak ve yumusak, ama firtina kadar guclu bir ruzgar...sizioyle bir estiriyor ki, meltem gibi yumusak ama rahatsiz etmeyen bir kasirga gibi derinden...gercek hayatta olamayacak birsey...meltem meltemdi, kasir karsirga...ancak bir bebek ikisini bambaska bir sinerjiyle harmanlayabilir. Bu da bebegin gucu iste.

Evlendiginizde bir asama...cocuk olduktan sonra, bambaska bir asama...bana hep derlerdi, acikcasi dogru demisler. Soyle ilginc seyler yasiyorum. Bazi gunler, mesela ben ADA ve Tarja 30-45 dakikalik POWERTIME denilen bisi yasiyoruz...nasil mi oluyor...basliyoruz ADA ile konusmaya. Gulucukler, hickiriklar...zip zip ziplayan bacaklar, delicesine oynayan kollar...hoplayan yanaklar..."Naber kizim, nasilsin....hani annesi, hani babasi....Annesi ADAyi cok sever. Babasi ADAyi cok sever", derken opucukler, tekrar gulucukler...aguuu ustune aguuu, buuuu ustune buuuuuu....agu ustune agu, agu bu buuuu muuu aguuu...gulucuk, hopla, zipla...birden Tarja ve ben yoruldugumuzu farkediyoruz...bir de bakmisiz, 30-45 dakka gecmis, ama ne zaman gecti, nasil gecti...bir nerdeyiz simdi...noldu? Akip gitmis zaman...

Akip gitmis zaman....

ADA 3bucuk aylik... ne zaman oldu bu...

Akip gitmis zaman...

Ve korkuyorsunuz sonra...

Eger 3bucuk ay 1 dakika gibi gecmisse, kizimizin 18yasina gelip evden ayrilmasi icin 1 saatimiz var:

18 yil = 216 ay = 6480 gun = 155520 saat

3 bucuk ay (105gun)......................1 dakika=0.0166 saat gibi gemisse (1dakika=1 / 60 saat = 0.0166 saat)

216 ay (6480gun).....................1.02 saat saat gibi gecer.

Ne zaman 30+ yasina geldiniz...yukardaki mantikla hemen hemen 2 saatte, anne ve babaniz icin...

---------------------------------------------------------

Mutluluktan boyle kafayi yiyorsunuz...her anin kiymetini bilmenin onemini daha iyi biliyorsunuz. Kissadan hisse, herkes cocuk dogurmali :-)))) (evet iyice laubalilestim simdi)

Sevgiler, Yasar

işte geldim burdayım

2008-05-02T17:21:00.000+03:00

you won't talk to any other man
you will learn to stay in more
you will wear skirts and dresses
you will not wear jeans or anything masculine
i'm your boyfriend now
you will wear makeup when we go out
your legs must be kept smooth ...boyfriend now
your ampirts must not get too hairy
you will spend a minimum amount of time getting ready and not involve me
i'm your boyfriend now
you will not criticise me, or advise me -i'm your boyfriend now-
you will not eat crsips or chocolate
if your weight exceeds eight and a half stone i will sack you
when we go into town on saturdays (i'm your boyfriend now)
i shall not accompony you into high street fashion stores or any other clothes shops
i will go to halfords, hss tool hire and dixons (i'm your boyfriend now)
you can meet me later having bought sandwiches
sandwiches which are large and filling and do not contain tuna or prawns
i'm your boyfriend now
i'm your boyfriend -i'm your boyfriend now-

i'm your boyfriend

when you're with your female friends i will not be expected to join in the conversation
but i will watch sports on television
or even listen to footbal on the radio if necessary
maybe on headphones
i will not be responsible for getting you out of bed in the morning when you have to go to work
when i go out drinking with my friends you will not accompony me
you will stay in because you had a head ache or feel sick (i'm your boyfriend now)
you will not expect to accompony me

i'm your boyfriend now

i'm your boyfriend-i'm your boyfriend now-
you will not talk too much
especially in the mornings -i'm your boyfriend now-
we will not dicuss horses, fashion or gardening
we will talk about war, cars and football
i am your boyfriend -i'm your boyfriend now-
i am your boyfriend now
say goodbye to your mother
you will never contact your ex-boyfriend
i will only ever spend a maximum of 3 hours at your parents house
i will drive the car
you will be a passenger but you will not do any map reading or navigating -i'm your boyfriend now-
i will pullover and read the map myself
you will be a passenger
i'm your boyfriend now
say goodbye to your mother -i'm your boyfriend now-
i'm your boyfriend now
i am your boyfriend now
say goodbye to your mother
i'm your boyfriend now
say goodbye -i'm your boyfriend-
say goodbye to your mother
say goodbye to your mother
say goodbye to your father, your sister and your brothers
i'm your boyfriend now
say goodbye to your mother
your father
your sister and your brothers
i am your boyfriend now
i am your boyfriend

tony & paul

Haziranda Ölmek Zor

2008-05-02T00:17:00.006+03:00

Her şarkının götürdüğü yer başka/ Hepsi başka başka sinmiş içime.
Biri, Büyükdereye götürüyor/ Biri on altı yaşımın Kadıköyüne.
Kimse sevgimi bilmez şarkısı/ Eskiden ağlatırdı beni/ Şimdi düşündürüyor.
(Özdemir Asaf)

Mahallemiz sakin. Ne hanın yolcularından ses var, ne komşularından. Sessizlik beni içime döndürüyor. İçime döndükçe de bir yandan özgürleşiyorum, bir yandan hisleniyorum (Bu iki durum arasında bir bağlantı aramayınız). Nasılsa yazılanlar bir gün dinleyicisine ulaşır. Nasılsa gün gelir Düellacağızınızın parçacıklarını bir yaman hafiye üşenmez, birleştirmeye çalışır... kimbilir, belki başarır.

1 Mayıs vesilesiyle, mazime gömülmüş şarkılardan birini seçtim bugün. On küsur yıldır dinlediğimi sanmıyorum. Şairi 16 yaşının Kadıköyüne götüren şarkıyı bilmem, bu şarkı beni 17 yaşımın Boğaziçi Kuzey Kampüsüne götürdü ve ağlattı. Oysa hiç ağlak bir modda değildim. Akatlar'daki kokoş spor kompleksinde "sağlam kafa, sağlam vücut" aktivitemi tamamlamıştım. Bir yanımda Mahsun Kırmızıgül halter kaldırmış, arkamda Aysun Kayacı bedenini esnetmişti. Arkadaşlarla takılmıştık. Muhabbet muhabbeti açmıştı. Yemekler yemiş, kahveler içmiş, güzel hayaller kurmuştuk. Hamamdan kese-köpük için gün bile almıştım. Her şey çok şükür güzel hayatımda. Ektiklerimi biçtiğim bir dönemdeyim. Oysa geçen yıl bugün işe (ve aslında bir süre için dondurduğum büyüklerin hayatına) yeniden başlamıştım. Akşamına Hafiye'ye koşup göz yaşı akıtmıştım. Kafama pat pat'ın yıl dönümüymüş bugün Hafiye. Keşke yanında olsaydım.

Dallandım yine, toparlayayım.

Yaş 17, yer Boğaziçi. Hayatıma giren yeni onlarca kelimenin coşkunluğu içindeydim (Tam burada yandaki şarkıyı dinlemeniz zaruri). Hava soğuktu. Bir pançom vardı. Onun içinde büzülmüş hatırlıyorum kendimi. Yemekhanenin girişindeki merdiven boşluğundaydık. Hayatı anlamlandırmaya çalışan bir avuç gençtik. Gece leylak ve tomurcuk kokmuyordu aslında. Yemekhaneden ağır bir koku yükseliyordu. Birbirimize sokulmuştuk. Biri gitar çalıyordu. Hüzünlüydük. Tuna 'yaralı bir şahin olmuş yüreği' ile gecenin sessizliğini titretti bariton sesiyle: 'Hazirandaa ölmeekk zor... Hazirandaa ölmekk zorrr'... İşte bu şarkı ve getirdiği duyguyla öyle bir gecede tanıştım.

Hayat umutlarımı terbiye etti. Kaldı içimde yürek sızısı.

Friday I'm In Love

2008-04-29T17:37:00.001+03:00

Ben pek TV seyretmem. Eve gelince düşünmeden açarım aleti ama maksat salonda hareketli bir dekor olsun, iki tıkırtı duyulsun filan. Zaten gelen giden eksik olmaz. Kimse yoksa da evde film izlerim, internette takılırım, dergi-kitap okurum, kuzen Larry'ye nasihatlar veririm, Hafiye ile blackberry messenger'da günün ayrıntılarını yazışırım. Gece 12'den sonra koltukta yuvarlanırken bazen CNBC-E izlerim. Kafayı taktığım diziler olmuştur vaktiyle: Ally Mc Bill, Dawson's Creek, Married With Children, Gilmore Girls, Angel, Buffy... Bir görüşe göre liseli kız dizileri. Söylüyorum hep, takılıp kaldım ergenlik bunalımlarımda diye, annatamıyorum:)

Her şey geçen hafta bir gece abla Düella'da kalmamla başladı. Batağa işte o gece düştüm! Bu Cuma 27. bölümü gösterilecek olan Asi dizisini abla Düella 1. bölüm itibariyle kaydetmiş (Ama sadece esas kız ve esas oğlanın yan yanyana geldiği sahneleri:)). Sabaha kadar süren o seans beni kesmedi, full bölümleri o gün bugündür Youtube'den izliyorum. Sosyal hayatım dağıldı. Dışarı çıkmamak için arkadaşlara 10 takla atmam, tomarla yalan uydurmam gerekti. Bölümü de 90 dakikaymış! Seyret seyret bitmedi.

Lost fanlığı yanına bi de Asi eklendi. Nefis bir ikili:)

Her zaman yaptığımız gibi durumun analizine girişmek mümkün. Klişelerle dolu bu dizide Düella neyi beğenmektedir? Valla, yanıtları hiç önemsemiyorum:) Bu hafta sonu atlayıp Antakya'ya gitmeyi, Asi kenarında atla gezmeyi, mümkünse yakışıklı bir toprak ağasını kendime aşık etmeyi düşünüyorum. Yoldan çıktım ben ayol. Tutmayın beni.

Friday, I'm in love. Heyecanla bekliyorum Cuma'yı. Beni o gece aramayı aklınızdan bile geçirmeyiniz.

Lost'taki Türkçe Muhabbet

2008-04-28T12:23:00.016+03:00

Lost dizisinin 24 Nisan'da gösterilen 4. sezonun 9. bölümünde Benjamin Linus karakteri zamanda seyahat ederken kolundan yaralanmış bir halde kendini bir çölde bulur. Karşısına çıkan Bedevi kılıklı lokallerle iletişebilmek için önce Arapça, sonra İngilizce ve en son da Türkçe konuşur. Henüz nerede olduğunu bilmemektedir. Bedevilerle kapışır, onları etkisiz hale getirir ve atlarına binerek ortamı terk eder. Tunus'taymıştır meğerse.

Ben Lost izlemiyorum. Bu bölümü de izlemedim zaten. Selçuk Yaşar isimli bir muhabirin bugün çıkan haberinde yine bir filmde Türkleri terörist sandıkları üzerine birtakım hezeyanlar okudum. Üç beş resmi Lost sitesini okudum dizinin bu bölümünde neler olduğuna dair. Okuduğum şeyler ilk paragrafta anlattığım şekilde özetlerdi. Aşağıda ise Yaşar'ın haberi sunuşunu görebilirsiniz.

*******

Lost’taki Türkçe, hayranlarını ikiye böldü

Lost dizisinde "Benjamin Linus" karakterini canlandıran Michael Emerson’un Türkçe konuşması dizinin Türk hayranlarını ikiye böldü.4’üncü sezonun 24 Nisan’da ABD'de yayınlanan 9’uncu bölümünde kendini Tunus’un güneyinde Sahra Çölü’nde bulan Benjamin Linus, atla dolaşan silahlı iki teröriste, Türkçe bildiğini ima ederek "Türkçe biliyor musunuz" diye soruyor. Linus, daha sonra üstünü arayan teröristi etkisiz hale getirip diğerini de silahla öldürüyor.

Çok iyi yalan söyleyebilen, istediği insana istediği şeyi konuşarak yaptırabileceğine inanan Benjamin Linus karakterinin Türkçe bildiğinin yansıtıldığı bölümü internetten indirip izleyen hayranları forumlarda hemen tartışma başlattı. Türk izleyicilerin yorumları şöyle:

Adamlar hálá bizi Araplarla karıştırıyor. Terörist muamelesi yapmışlar resmen

Sawyer sağ olsun. İşte Türkiye’nin reklamını yaptı. Normal yani, izleyice jest olmuş

İlk izlediğimde vay dedim. Sonra düşündüm, adamlar terörist.

Sanırım Benjamin Linus, Sawyer’ı kıskandı. Benjamin’i de çağırsınlar diye Türklere yalakalık yapıyor.

Acaba Benjamin neden Türkçe öğrenme ihtiyacı duymuş da Türkçe öğrenmiş? Bence asıl sorun bu. Galiba dizinin ilerleyen bölümleri Türkiye’de geçecek

Önce İngilizce, sonra başka bir dilde. sonra da Türkçe konuşuyor. "Türkçe biliyor musunuz?" diye soruyor adamlara. Adamlar Arap. Türk falan yok ortada. Dolayısıyla Türklere bir hakaret de yok.
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/8801666.asp?m=1

*******

Okuyucu yorumlarındaki ifadeler geyik değilse şayet bilinçsizlik diz boyu. Dizide bir kuru "Türkçe biliyor musunuz?" cümlesiyle ne Türkiye'nin reklamı yapılır ne de Türklere yalakalık. Dizi oyuncuları sadece önlerine konan senaryoyu okurlar. Kendileri senaryoya ekler koymazlar. Ha, yok geyiktiyse bu yorumlar zaten neden haber oldukları da meçhul.

Çok muhtemelen Lost senaristleri de Türkleri Arap sanmaktalar. Arap sanmasalar bile Türkçe'yi Ortadoğu-Kuzey Afrika coğrafyasında Arapça'yla beraber, ve hatta dönüşümlü konuşulan bir dil olduğunu sanıyor olabilirler.

Amerika'da çalışırken bazen Amerikalı iş arkadaşlarım Arapça metinler getirirlerdi önüme. Ne yazdığını çevireyim diye. Bu algı çok yaygın. Diziye yansımış, çok mu? Kaldı ki dizide biraz da 'ne kadar da çok dil konuştu adam bakın'ın altı çizilmeye uğraşılıyor. Araplarla neden karıştırılıyoruz ve bu algıyı nasıl ayrıştırırız soruları bir yana, Amerikalıların farkı bilip bilmemesi neden bu kadar umrumuzda ki? Neden Araplarla karıştırılıyor olmak bizi bu kadar çalkalamakta ki?

Bir keresinde Atlanta'da bir taksiye binen Pelinatto şoförle muhabbete başlar. Pelinatto'nun Türk olduğunu öğrenen şoför Amerikalıların genelinin aksine Türkiye'yi bilir. Sadece Istanbul da değil, ikinci, üçüncü büyük şehirlerini, Kurtuluş Savaşı'nı, Atatürk'ü falan bilir. Pelinatto şoförün bunları bilmesine çok şaşırır. Zenci şoförümüz Afrikalı bir göçmendir. Neredensin, diye doran Pelinatto'ya 'Eritrea' diye cevap verir. Pelinatto da Eritrea'yı ilk kez duyduğunu ve nerede olduğunu sorar. Çok da utanır. Şoför Türkiye hakkında bu kadar çok bilirken Eritrea'yı bilmeyen yol arkadaşına içerlemiş miydi, hatırlamıyorum.

Özetle, algı ayrıştırıcaz diyorsak, farkımızı ortaya koyucaz diyorsak, ona uygun hareket edelim ve bu yolda kampanyalar tanıtımlar düzenleyelim. Yok ille de Amerikalıların kıt fiziki ve beşeri coğrafya bilgisine mok atıcaz diyorsak, önce kendimiz bu bilgiye adam gibi haiz olalım.

Yaz Geldi

2008-04-22T12:26:00.012+03:00

Herkes evliliğinin selametini Düella’ya borçlu. Flört döneminde keşfedilecek yeni bahçeler var olduğunda kayıplara karışılınabilinir DE sonraları işte keşifler bitip de merakımız giderilince o ilişkiyi katlanılabilir yapmak için kendimizi atacak bir kapıdır o. Ben manita bulunca sırra kadem basanlardan değilim Allah için. Kafadan keşif meşif kaşınmadığımdan mıdır, zaten de adamlarda pek keşfedilesi bir sır görmediğimden midir, adam dediğin çeker gider ben bildiğim ortamımdan çok da uzaklaşmıyim midir, sebebini bilemedim. Pelinat biraz o model. Düella da o model-miş. Ben şahit olmadım henüz. Dün akşam Uçaksavar’ın çay bahçesinde oturduk nostaljik nostaljik. Orada yaptık bu geyikleri. Baharı görmeden yaz geliyor artık ya. Geceleri dışarda gayet rahat oturulabiliniyor.

Düella’nın arabası var ya artık yollar canavarına kavuştu. Dörtlüleri yaksın, ters yöne dalsın. İşi acele ve zaten şuracığa gidecekken trafikte beklemesin. Hadi bu özelliğini biliyorduk da ben şeye dumur oldum. Emniyet kemerine. Emniyet kemeri takılı ama Düella’nın altında kalıyor. Bir daral anında çıkarttı da arkasında kaldı gibi de tam da değil. Emniyet kemeri takılı duruyor. Standart, sabit bir özellik. Koltukta kimse yokken de takılı. Sadece gelip üstüne oturuyorsunuz. En güzeli buna otomatik emniyet kemerlerinden almak. Aklım kaldı. İyi mi?

Civcivlere Öğütler - 1

2008-04-21T17:20:00.009+03:00

Sekreter ve patron klasiği tarihte kaldı sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Ne yaparsa yapsın tatmin olamayan 'erk' sahibi patron, emin olun piyasada estirmeye hala devam ediyor. Ve yine emin olun, güzel yeni yetmeler de hala tongaya düşüyor "Kral beni seçti" mutluluğu mu, kolay kazanma isteğinin hayatın her yerine sirayet etmişliği mi?

Patronları patron yapan en önemli özellikler ne diye düşündüm de şöyle, aklıma hemen gelenler: Girişkenlik, cesaret, psikoloji yönetimi, hedefe kilitlenme, yenile yenile yenmeyi öğrenme hali vb.

Şimdi hayal edelim, yaşlı kurt civciv harekatında...

Önce yumuşak bir hamle yaparlar (kontrollü yoklama). Genelde evli barklı patronların, kaybetmek istemeyeceği elemanına davranış yoludur. Civcivin tepkisine göre hemen yandan çarklı yapılabilir. Karşı tarafın ürkek reaksiyonuna göre doz giderek artırılır. Bir kere kafa karıştırılmış, civciv acılara gark edilmiştir. Çok tuhaf ama kafada bir meşgale yaratmak (diş ağrısı gibi huzursuzluk verici olsa bile!), inanın ki hedefe giden yolda bayağı büyük bir adımdır.

Hayat 'an'lardan ibarettir. Her yıkılmaz kale bile an gelir devriliverir. Eleman yeterince dişli değilse böyle stratejik hamlelere gerek bile kalmaz. Bodozlama saldırı en makbulüdür.

Sürekli aynı hikayeyi duyuyorum bir yerden. İnanamıyorum. Nasıl değişmiyor bazı şeyler?

Ey güzel civciv, tongaya düşmen an meselesidir. Aç gözünü sonuna kadar! Krallara kimin ihtiyacı var? Çok bilmiş ruhsuzlara, egosentrik manyaklara, kelle avcılarına... Kimin ihtiyacı var?!

En Çok Banaa...

2008-04-19T02:49:00.001+03:00

(Özellikle 1.15 dk'tan sonrasını izleyin:))

Ahh Erol Baba! Senin gibi bağırmak vardı:

"Ben saksı değilim burada. Been Mamma Sofiaa Düella'yım. Ben rating'i bilirim. Ooo... En çok bana oy vereceksiniz! En çok banaaa! Bu kadar!"

Ulen 3 oya tossurmam bile ben, tossurmam:)

Veni Vidi Vici

2008-04-18T00:47:00.003+03:00

Kızlarımın öne çıkan özelliklerini şööyle özetleyeyim:

Blanche Ruty Lo: En seksi, en güzel, en hamarat, en flörtçü, en kaprisli...
Hafiyya Dorothy Brown: En meraklı, en mantıklı, en akıllı, en analizci, en manipülatif...
Amanda LeyLumLey: En komik, en sempatik, en enerjik, en disiplinli, en anaç...
Mysterious Pelinatto: En akademik, en dokunmatik, en esnek, en barışçıl, en şefkatli...

Bütün iyi 'en'ler dağılmış, bakınız bize de şunlar kalmış:)
Mama Sofia Düella: En tembel, en sabırsız, en bağımsız, en alaycı, en kavgacı...

En sevdiğiniz Altın Kız kim? Yandaki anketi tıklayınız efendim.

Ödül Önerisi: Sawyer yemek ısmarlasın ! :)

Akıl Yaşta Değil Başta

2008-04-17T08:25:00.005+03:00

Bizim 30 küsür yaşında kankalar iki Serdar şarkısını beceremeyip karaoke ortamlarında bizi rezil ederken elalemin süt dişi dökülmemiş bebeleri öttürüyorlar.

Muhabbet ve Yemek (ve Fakirlik)

2008-04-14T02:02:00.009+03:00

Hani bir ara komşu bloglarımız Türkiye'de yaşamanın zorlukları üstüne tartışıp duruyordu; 'şimdilik' burada işleri yolunda gitmeyenler uzaktakini güzelliyor ve kaçma hayalleri kuruyor, gittigi topraklarda 'şimdilik' duygusal dayanağı olanlar en iyisinin uzaklarda kalmak olduğuna karar veriyordu. Türkiye'de muhabbet ve yemekten başka bir şey olmadığını söyleyen Hafiye'ye hayatın %80'inin bunlar olduğunu hatırlatmak zorunda kalmıştım. Gurbetteki dostları çatlatmak gibi olmasın ama muhabbetin maksimum seviyede olduğu bir haftasonunu daha geride bıraktık.

Cuma akşam işten çıkar çıkmaz buluştuğumuz akşam yemeğinde yine ne projelere soyunduk; soygun yapmaktan, eski bina alıp renove etmeye uzanan bir dizi faaliyet:) Temiz aile çocukları olarak muhtemel 20-30 yıl daha alnımızın teriyle çalışıp, belirli bir yaşam standardını tutturup pek de ticari başarılara imza atmadan şu ömürlerimizi geçirmemiz en muhtemel senaryo. Yine de kankalarla pis hayaller kurmak eğlenceliydi:) Hayal edin şimdi... İllegal işler yapıp tropikal bir ada satın almışız... Erkekler sakallarına inci dizdiriyor, yerli kızlarla fingirdeşiyor... Biz kızlar da 32 dişimizi altın kaplatmışız, hamaklarda yuvarlanıyor, güçlü melez ellere masaj yaptırıyoruz... Boğazdan haram para geçerse gün yüzü göremeden tsunamiye yakalanacağımıza karar verdik. Global ısınma nedeniyle bir süre sonra sular çekildiğinde ağacın en üstüne dalına sarılmış bedenim bir gezgin denizci tarafından bulunuyormuş. Benim ben olduğumu altın dişlerimden anlıyorlarmış. Filan.:) Bi ara Çıtır'ın meşhur gülme krizi tuttu ve hepimiz gözlerimizden yaşlar bile boşalttık.

Mekan kapanınca oğlanları postaladık. Kızlar olarak Pansiyon'da pijama partisi yaptık. Sanki hiç görüşmüyoruz. Sabah 8'de bayılana kadar ne konuştuk biz yahu? Elyan o gece Pansiyon'un efsununun tadını aldı. Bundan sonra bu gecelerin sayısının artacağını sanıyorum:)

C.tesi akşam Hafiyecanlarda film izledik. Şövalye'yi yatırıp salonda sigara içtik ve neredeyse yine sabaha kadar muhabbet ettik. Öğlen kalkıp Haliç taraflarına yürümeye gittik. Çakma gezgin Şövalye Hans, Hafiye Brown ve Nispetiye ikametli Marie Düella Antoinette'yi hayal edin Haliç sahillerinde. Yurdum mangalı yakmış... Ortamda bir ağır mangal kokusu... 1 kg'luk aile boyu çekirdeği açmış... Her bankın önünde çekirdek kabuk dağı... Çocuklar top, bisiklet vs bişeylerle oynamakta...

4-5 yaşlarında bir oğlan çocuğu bir bisiklette gidiyor... Boyundan, max 1-2 yaş daha büyük olduğu tahmin edilen arkadaş/abi arkadan koşarak yetişiyor, çocuğun elinden zorla bisikleti alıyor ve kendi biniyor. Hafiye "aman" dedi, "çocuk şimdi ağlayacak". Ahh benim Amerikan kolejli arkadaşım Hafiye. Hııı hıı, çocuk şimdi ağlayacak:) Diz boyundaki çocuk döndü ve başladı saydırmaya "S.ktr gt... Dıtt... Mn...kdgmn....çocuğu... Dıtttt..." Bölgeye okul öncesi eğitim setleri yollayalım diyorum; sosyal sorumluluk bağlamında! Haliç boyunca yürüdüğümüz 50 dk kaç kere benzer dıttları duyduk sayamadım. Gün bittiğinde çarşafların, sakalların ve dıtların sayısından ayarı almış Alamanya koleji mezunu Hans bozuk kavimsel genlerimiz, barbarlık kültürümüz, YZ'ye filan kaçmak gerektiği üstüne atıp tutuyordu. Ben de hıı diyordum, hııı. Siz nerede yaşıyorsunuz?

O gün Haliç mangallarında en çok dikkatimi çeken şey sadece tavuk pişmesiydi. "Aaa" dedim, "Bu bölgede tavuk tüketimi ne kadar yaygın. Bi köfte yapan olmamış". Bu sefer bana "Çüşş" çekme sırası Hafiyegillere düştü. "Sen tavuk ve et arasındaki fiyat farkını bilmiyor musun?"
Bilmiyorum arkadaşlar. Malım mülküm yok ama o kadar uzun zamandır alışveriş yaparken para hesabı yapmam gerekmiyor ki, kırk yıl düşünsem tavuk ve et arasında böyle anlamlı bir fark olacağı aklıma gelmezdi. Size şuracıkta sayayım dünyanın çeşitli ülkelerindeki en ucuz yemekleri... Sahi biz nerede yaşıyoruz? Bu ülkede muhabbet ve yemeğin yanında bir de fakirlik vardı, di mi?

Vatandaşın tavuk kokuları karnımızı acıktırmış olmalı ki, Kahire Müzesi yanında bir kahve içtikten sonra Cibalikapı Balıkçısı'na daldık. Balık ve alkol almadık; 3-5 meze, ahtapot ve kalamar ızgaraya kişi başı 50,00 YTL bayılarak rahatladık. Galiba tavuk ve ahtapot arasında da fiyat farkı varmış.

Böyle bir haftasonuydu işte. Gırla muhabbet, hayal, paylaşım, farkındalık, analiz, tartışma vs... Hayatım boyunca iyi bir insan olmaya çalıştım ben. Bir yerlerde hata yapmış olduğumu düşünmeden edemiyorum.

Yeni Deneyimlere !

2008-04-11T15:06:00.003+03:00

Dün gece düşündüm de, öyleee açık fikirli gibi dursam da pek çok konuda, aslında bayağı tutucu bir insanım ben. İğrenç bulacağımı, sevmeyeğimi, korkacağımı düşündüğüm ya da bana gereksiz gelen pek şeyi denemekten kaçındım. Denk gelmediği için deneyemediğim güzel şeyler var elbet; onlar zaten yapılacaklar listesindeki yerlerini koruyor. Bir de önyargılarım yüzünden tamamen yok saydığım seçenekler var.

Toplam 5 çeşit yemekle ömrümü geçirebilirim (ki geçiriyorum). Yıllar önce yediğim ve kusturacak kadar iğrenç bulduğum ciğerden sonra sakatat sınıfına giren her çeşit yemekten tamamen uzak durdum. Tamamen uzaktan kastım, 'tatlarını bile bilmiyorum' demek, bir lokma yemişliğim yok. Böbrek, beyin, koç yumurtası, dalak, işkembe çorbası, kelle-paça çorbası, kokoreç... ne biliiim işte, böyle iğrenç şeyler... nerede satılır, tatları nasıldır, kim yapar, kim yer? Bilmiyorum. Korkunç bulacağımdan neredeyse eminim (Genel olarak et bile sevmem ben). Ama en azından tatmaya karar verdim. İnşallah ciğer kadar iğrenç değildirler.

Yemek tek alan değil tabii ki. O kadar çok şey var ki. Şimdi sıralamayayım. Ama bu konu üstünde çalışacağım.

İş Kazaları

2008-04-11T14:27:00.006+03:00

Biraz önce şirket içi bir toplantıda birazcık söylenirken ben, kollarıma arkadan sarılıp gergince çeken (karşıdaki bana vursun diye yapılan bir eylem; espri bağlamında) arkadaş sağolsun, memeleri kapatayım diye taktığım çengelli iğne açıldı... Hopppp... Düella'nın tombulları masada. Ben şok, toplantı ekibi şok, 'anamm noluyo orada' diye gelen şoförümüz şok! (Karizma seviyesi: 0. Kaynaşma seviyesi: 100). Bu da böyle bir anı oldu işte.

Yıllar önce başıma gelen çeşitli iş kazalarını hatırlattı bu olay bana.

En önemli müşterimizin yıl sonu toplantısı için Antalya'nın 5 yıldız otellerinden birindeyiz. Kendimce süslenmişim. Gömlek ve topuklu ayakkabı giymiş, makyaj yapmış, fön bile çektirmişim. Kahve arasında seviyeli ama kaynaşık sohbetler içindeyim. Tüm üst düzey yöneticiler ile selamlaşarak ilerliyorum. Havalıyım yani. Bu hava 2 basamaklı merdivenden uçarak inişime kadar sürdü:) Hangi zihniyet fuayeye merdiven koyar? Rezillik.

Dünyanın ilk 5'i içinde yer alan pek kurumsal bir müşterinin GM'si ile toplantı yapıyorum. O kadar uzun süre ağır cümleler ile mevzuyu detaylandırdı ki, kafamın düşmesiyle uyandım:) Enselendim mi hala merak ederim. Kepazelik.

Yine mühim bir toplantı; çok uluslu bir firmanın ülke başkanına önemli bir projeyi sunuyorum. Sandalyem kırıldı ve yere oturdum. Yer yarılsın içine gireyim; heyyy allllaaam hey:) Talihsizlik.

Yeni çalışmaya başladığımız firmanın pazarlama direktörünün e-mail adresi 'kankalar e-mail grubu'na bir şekil girmeyi başarmış. Birkaç geyiğe maruz kaldı kadıncağız. Çok kızdım kendime. Nasıl bu kadar gerizekalısın sen diye. Kaynaştık mı kadınla sonradan, evet kaynaştık:) Dikkatsizlik.

Ekibim memelerle tanışmış, eee yani?.. Bunu da atlatırsın sen Düella:)

Astral Hafiye

2008-04-11T10:18:00.010+03:00

Haftasonu Java'nın transit haritasına bakmıştım. Haziran'a kadar ilişkilerinde kaotik bir dönemde olacaksın. Manitandan ayrılabilirsin. Biriniz isteyerek ya da istemeyerek de olsa ilişkinin sonunu hazırlıyor, dedim. Akşama kız buna 'seninle önemli şeyler konuşmam lazım' demiş. Sonra da ona çıkardığım yıldız haritamla dalga geçip duran Java peşime düştü. Bana daha detaylı şeyler anlat diye.

Sonra Salı akşamı da Yonc, Düella'ya heyecanla bu uçurtma durumunu anlattı. 'Biliyorduk zaten. Sana boşuna dört yapraklı Yonca demedik' şeklinde cevap veren, kimse-beni-hayretlere-düşüremez modunda bir Düella buldu karşısında. Düella'yı Chelsea maçını izlemek üzere ablasına yolladıktan sonra Yonc benle geldi bize. Uçurtması hakkında biraz daha tatlı tatlı konuşmamı istemiş. Haritasının suyunu çıkardık iyice.

Ekonomik Kriz Yapıştı Üzerime

2008-04-07T06:31:00.007+03:00

2003 yılında, memleketin üstüste yaşadığı krizlerden bunalıp Yeni Dünya'ya taşındım. Tam okulumu bitirdim, ingilizcemi düzelttim, Amerika kurum dunyasında yerimi sağlamlaştırdım, bundan sonra kariyerim roket misali fırlar derken; burası da ekonomik krize sürüklendi.

Aylardır "resesyona ha girdik, ha gireceğiz", "acaba girmez, ucundan mı sıyırırız" deyip durduktan sonra en sonunda girdik. Yani ben geçen gün yayınlanan işsizlik raporuna bakıp Amerika'nın gitgide derinleşen bir durgunluk döneminin içinde olduguna ikna oldum. Geçen ay işsizlik oranında son 5 yılın en büyük zıplaması yaşanmış, %4.8'den %5.1'e yükselmiş. Zaten son bir yılda onlarca finans şirketi kapılarını kapatırken, kalanlar özellikle mortgage piyasasası hareketlerinden dolayı milyarlarca dolar zarar açıkladılar. Yılların devi Bearn Sterns bile geçen hafta bıçaktan döndü. Benim çalıştığım, normalde her yıl yüzlerce H1 vizesi sponsor eden şirket ise ekonominin gidişatından dolayı yeşil kart ve vize sponsorluklarını dondurdu. Yani bu ülkede de ekmek kalmadı arkadaşlar. Ben geldim, kuruttum.

Amanda'dan Gec bir Merhaba...

2008-04-05T07:54:00.002+03:00

Selamlar kizlar...

Bekarlar Hani'nin sultani Kiz Kurusu Amanda sonunda GMAIL account'unu check etti ve de gordu ki Duella ona da davetiye gondermis Bekarlar Hani'na katilmak icin. Bu aksam RUMI RETURNING filmi sonrasi boyle bir blogun oldugunu Ruty soyleyince kulaklarima inanamadim... Ayol, beni nasil unuttular bunlar diye??? Duella'nin gunahini almisim, cok ozur....

Amanda bu aralar cok calisti, cok yoruldu... Yarin da Ewa'nin evindeki parti icin BAKLAVA yapiyor. Nasil evde kaliyor boyle tas bir hatun, ben de anlayabilmis degilim... :)

Ay yani bu ilk blog posting'im, cok dry/boring kactiysa, I am sorry... Namaste my ducklings,

-Amanda

Futbolu Özlemek

2008-04-05T07:41:00.005+03:00

Manita Arjantinli olunca dogumugunu partisini futbol sahasinda yapmak icap etti. Bu vesileyle ben de yarin DC United'in macini izlemeye gidiyorum. Bunu soyleyecegim hic aklima gelmezdi ama memleket sporunu izleyecegim icin heyecanliyim. Amerika'da futbol deyince tek akla gelen, hormon takviyeli genc irilerinin 1 dakika el topu pesinde kosturup sonra 5 dakika mola verdikleri (benim de hicbir sekilde nasil skor kazanildigini anlayamadigim) bayginlik verici spordan usanmisim. Son 5 yildir tek gordugum futbol da 6 ay once Ingiltere'de izledigim Chelsea maci oldugu icin yarinki mac olayina cok heves yaptim.

Gurbette yasamanin insanin ilgi alanlarini ve ozlemlerini degistirmesi ne garip. Ben raki da icmezdim eskiden. Simdi ise surekli Bogaz kiyisinda Efe rakimi acip mezeler esliginde icmeyi hayal ediyorum. Turk muzigi de dinlemezdim pek. Oysaki artik her yaz tatilinde Turkiye'den toparladigim dusuk kaliteli populer muzik parcalarini cd-calarimdan eksik etmiyorum, ya da olur da bir barda Tarkan calarlarsa zevkten dort kose oluyorum.

"Gozden uzak olan gonulden de irak olur" demis buyuklerimiz ama, ben bu sozun gecerliliginden emin degilim cok. Bazen erisemedigimiz, luks haline gelen seyler kalbimize daha da yakinlasiyor galiba.

Rumi Returning - Izlenimler

2008-04-05T06:44:00.009+03:00

"Rumi Returning" cok guzeldi gercekten. 1 saat uzunlugunda (bir belgesel icin tam ayarinda, hic baymadan izleniyor), Mevlana Celaleddin Rumi'inin hayatinin ve felsefesinin en onemli kisimlarini eksik birakmadan islemisler. Gorseller ve muzikler nefis, cogunlukla Turkiye'de cekilmis zaten.

Izledikce duygulandim, duygulandikca daha da ozumsedim Sufizm'in evrensel ve basit guzelligini, siddete karsiciligini, ayrim yapmayan toleransini ve alcakgonullugunu. Mevlana hayatinin buyuk kismini Konya'da gecirdigi ve ben Anadolu'muzun ortalarinda buyurken yanim yorem onun etkisi ile dolu oldugu halde bu felsefe uzerine daha once oturup dusunmemis olduguma hayiflandim. Oyle ki, en son sahnede donen dervislere bakarken gozlerim yasla doldu.

Bir suru de sey ogrendim. Mesela Rumi'nin ilk Sufi olmadigini, ondan yuz yillarca once Rabia adinda cok cekici olan ve cok da zor bir yasam gecirmis bir kadin sufinin bilindigini; Konya kapisina dayananan Mogol hukumdari Cengiz Han ile muzakere edip sehrin bagimsizligini korudugunu; ogretmeninin Sems adinda bir dervis oldugunu ve Sems'in oldurulmesinden sonra Mevlana'nin bir sure aklini kaybettigini... Daha neler neler. Umarim sizlerin de bu cok zengin ve derin belgeseli gorme firsatiniz olur yakinda.

Olduğun Gibi Görün ya da Göründüğün Gibi Ol

Güneş gibi ol şefkatte, merhamette.
Gece gibi ol ayıpları örtmekte.
Akarsu gibi ol keremde, cömertlikte.
Ölü gibi ol öfkede, asabiyette.
Toprak gibi ol tevazuda, mahviyette.
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

Mevlana Celaleddin Rumi

Rumi Returning

2008-04-05T01:55:00.004+03:00

Birazdan Mevlana felsefesi ve semahzenler konulu bagimsiz film "Rumi Returning"in premiere gosterimine gidiyorum. Kritiklerden soyle degerlendirmeler almis:

"It's a great pleasure to present the US Premiere of Rumi Returning. This is exactly the kind of endeavor we like to get behind - not only a work of extreme visual beauty, but also a feature exhibiting immense passion and conveying a profound, spiritual message certain to resonate deeply with viewers."
Jon Bowman, Executive Director of 2007 Santa Fe Film Festival

"Of the several films I had the opportunity to see at this year's festival; Rumi Returning was the most beautifully filmed, and the most thought-provoking and intellectually stimulating. For the first time in my life I truly began to sense the broad importance and beautifulness of the Islamic religion. Rumi Returning is simply a magnificent movie that people of all cultures should see
and discuss."
Bob Ross, talk show host for KSFR Public Radio, Santa Fe

Izleyince rapor edecegim size de nasil oldugunu...

Gerçek Burcun Ne?

2008-04-05T01:40:00.005+03:00

Ailemizin falcisi Hafiye sagolsun su linki gondermis gercek burcumuzu ogrenelim diye: Whatsignwomanareyoureallyquiz

Ben yaptim, Koc burcu ciktim. Demek ki yillardir Koc insanlarina ayilip bayilmam bundanmis.

Your True Sign Is Aries

Daring
Friendly
Energetic
Risk Taking
Dynamic Daredevil
Always on an Adventure
Without a Care in the World
Quick-Witted and Quick-Tempered

Ziyaretçiler

2008-03-31T13:34:00.005+03:00

Dilocan seyahate çıkmış. Geçerken uğradı. Daha doğrusu ben uğradım ona bekleme salonunda. Ona işimdeki son gelişmeleri anlattım. Güldük biraz.

LES'e girip Exec MBA yapası varmış ama Pelinat'ın dönüp hocası olmasını bekliyormuş. Müstakbel çocuğunu da Pelinat'a emanet edecekmiş, etini yani. Çocuğuna hayatı öğreteceğini umut ediyor. Ha, bir de Kıprıslı'dan ayrılmasını.

Annem geldi içli ve sarımsaklı ve analı kızlı bulgur köfteleriyle beraber. Şövalye henüz aralarındaki farkı anlamadı ama ben çok mutluyum.

Karaoke Doğumgünü

2008-03-30T22:52:00.004+03:00

Ali Kılçık karaoke barın kapısından geri döndü. Çığlıklar içinde şarkı söyleyen 18'liklere dayanamamış. Bara girmeyi reddetti. Düella'nın doğumgününde ilk kez kapılardan dönüyor değilmiş. Düella pek bir makul karşıladı durumu.

Yonc şaptisi gene organizasyonel facialara sebep oldu. Normalde kapalı ve ses geçirmeyen odalar var. Oraları kiralıyorsun. Oraları kiralamıyorsan açıkta, bütün milletle beraber takılman ve sırayla şarkı söylemen gerekiyor. Yonc'un ayrı oda konseptinden haberi yokmuşmuş. Açıkta kaldık işte 18'liklerle. Onlar yeni moda şarkıları söylerken biz 90'lardan ve Ajda'dan takıldık. İlk yarım saat Düella ve ben çok eğlendik fakat bar kalabalıklaştıkça sıra bize ender gelip her gelişinde de hiç bilmediğimiz uyuz şarkıları bir kez seçmiş bulunmuş olduğumuzdan rezaletin üstünü kapatamayıp ayrıldık ortamdan ve Kılçıkların oturduğu bara gittik. Muhabbet ettik.

Çıtır'ın manita Londra'ya gidiyordu Cumartesi günü 9 aylığına. Son günleri olmasına rağmen onlar da gelmişti.

Kılçık'la Düella kapışır gibi oldu, KuzenOkan hööyyt diye araya daldı. Tabii o bilmiyor aralarındaki hukuku, pek fedaiydi. Komikti.

Şok Eden Filmler Aranıyor

2008-03-27T19:52:00.009+02:00

Gercek bir sinema tutkunu olarak artik siradan Holivud kesmedigi icin, "sok" elementi iceren, izlendiginde sizi kemiklerinize kadar titreten turden acayip, ama eger acayipligini asip derinliklerine bakarsaniz bir o kadar da kaliteli ve derin filmlere merak sardim. Bu filmlerin cogu kucuk butceli, bagimsiz, yabanci yapimlar, ya da Amerikan ama ciplaklik ve dehset icerdigi (ornek: gory horror) veya politik acidan uygunsuz bulundugu icin genis kitlelere ve Oskar torenlerine erisememisler.

Aklima gelen birkac ornek: Caligula, Oldboy, Cannibal Holocaust, bazi David Lynch ve Pedro Almodovar filmleri (Mullholand Drive, The Matador, Live Flesh,...)

Bu aralar film tartisma forumlarinda, orda burda boyle filmleri ariyor, daha sonra da internetten torrent ve alt yazilarini avliyorum. Eger izlendiginde mideye yumruk etkisi yaratan film onerileriniz varsa duymayi cok isterim.

The Golden Girls

2008-03-27T17:37:00.004+02:00

Hiiiiçç afilli laflar edesim yok bu sefer. Burada olmayı özledim. O yüzden geldim yine. Ama bu sefer altım kızlarımı da getiriyorum. Bekleyiniz efeniiim.

What Golden Girls character are you?

Ben "Sofia" çıktım. Sarkastik mama. Aynen tahmin ettiğim gibi:)

Bir gün aynen hayalini kurduğum gibi, böyle bir hayat yaşayacağız işte. Bu blog da, menapoza uzanan yolculuğumuzda seyir defterimiz olur.